Ray Reardon (James Spader) is een voortreffelijke architect, die net is gescheiden. Zijn collega Norman (Larry Miller) doet alle moeite van de wereld om hem aan diverse andere meisjes voor te stellen, maar Ray lijkt niet geïnterreseerd. Tot hij op een dag tijdens Norman's verjaardagsparty een drankje morst op de jurk van Lena, een bloedmooie vrouw.
Ray's hart is verkocht en als ze elkaar wat later opnieuw ontmoeten in de supermarkt, maakt hij van de gelegenheid gebruik om zichzelf voor te stellen. De vlam slaat over en ze worden verliefd op elkaar.
Het vervolg komt regelrecht uit een pulpromannetje: enkele maanden later trouwt hij met Lena en krijgen ze een baby. Het geluk van het koppel kan niet meer stuk. Tenminste, in het begin. Want Ray wordt achterdochtig en kan zijn vrouw op allerlei leugens betrappen. Eigenaardig genoeg kan ze er zich altijd uitpraten en duurt het tot het einde van de film eer hij (en de kijker) doorheeft dat Lena inderdaad vals speelt en er een buitenechtelijke relatie op nahoudt.
Lena is een echte psychopate. Al vijf jaar geleden had ze Ray gekozen als 'slachtoffer', en als kijker wordt je dan ook al gauw overspoeld met een gevoel van medelijden. Ze 'bespeelt' haar man psychologisch door hem eerst voor expres een aantal leugens te laten ontdekken, er dan een verhaal rond te verzinnen en vervolgens toe te geven dat ze niet de waarheid sprak. Als ze er tot slot in slaagt Ray te laten opnemen in een gesticht, lijkt haar plan gelukt te zijn. Er is echter een ding waar ze geen rekening heeft mee gehouden...
Dream Lover begint als een romantische film, zodat je je goed kan inleven in het leven van Ray, die denkt de perfecte vrouw te hebben gevonden. De regisseur trekt deze lijn jammer genoeg wel wat te lang door, zodat de film pas naar het einde toe echt spannend wordt.
Madchen Amick (Twin Peaks) speelt haar als Lena rol schitterend, vooral in de scenes waarin haar man haar confronteert met de waarheid. James Spader doet niet voor haar onder en maakt van Dream Lover een sensueel, dodelijk kat-en-muis spel dat de moeite van het bekijken waard is.
Echt origineel kunnen we de prent echter niet noemen. Een gelijkaardige allegorie op het gevaar van liefde en sex zagen we immers al in Deceived en The Crush. Toch slaagt regisseur Kazan zijn eigen, welliswaar aparte, moraal duidelijk te maken aan de kijker: als je het knapste meisje van de hele wereld als vrouw hebt, dan is de beloning niet het geluk, maar gevaar, verraad en dood. Gelukkig zijn we niet allemaal met een fotomodel getrouwd!