De film vertelt het waargebeurde verhaal van Lane Frost, een gewezen wereldkampioen rodeorijden. Een sport die bij ons niet echt bekend is, maar in bepaalde delen van de Verenigde Staten voor een even grote gekte zorgt als de wereldbeker voetbal in onze contreien. Doel van het geheel: gedurende acht seconden een wilde stier in bedwang houden en dit zonder er al te veel kleerscheuren aan over te houden. Spektakel en vaak ook ernstige en minder ernstige blessures gegarandeerd.
Als kleine jongen is Lane al gefascineerd door de rodeosport en hoewel hij zijn uiterlijk niet echt meeheeft, weet hij dan al dat hij ooit een rodeokampioen zal worden om zo in de voetsporen van zijn vader te treden. Lane zal echter merken dat de weg naar de top eens te meer slechts met vallen en opstaan kan bereikt worden en dat, eens je dat doel hebt bereikt, er nog een moeilijkere opgave wacht: blijven presteren. Het lukt hem uiteindelijk ook, maar de prijs die hij ervoor moet betalen zal zeer hoog zijn.
Luke Perry wil van zijn ongewild imago van ladykiller af, zoveel is duidelijk. Hij laat geen interview voorbijgaan waarin hij dit herhaalt en ook tijdens de recente promotietoer in ons land was het niet anders. Of hij daarvoor met 8 Seconds de juiste prent heeft gekozen, is een andere vraag. Je ziet duidelijk dat Perry moeite heeft om afstand te nemen van zijn personage uit Beverly Hills en dit komt vooral tot uiting in de verschillende romantische sequenties. Wie acteert er dan: Luke Perry als Lane Frost of Luke Perry als Dylan McKay? Overigens kunnen de vele vrouwelijke fans gerust zijn: hun idool laat meer dan eens zijn bloot bovenlichaam bewonderen maar verder houden hij en zijn mooie tegenspeelster het vrij zedelijk.
Regisseur John G. Avildsen houdt het bij zijn beproefd recept uit zijn vroegere bekende films zoals Rocky en The Karate Kid: veel aktiescenes (in dit geval de verschillende rodeos) die met zorg in beeld worden gebracht maar die duidelijk de bovenhand halen op het scenario, voor zover je van een scenario kan spreken in deze film. Dit gebrek wordt wat verzacht door enkele mooie beelden van het wijdse Amerika, maar daar blijft het dan ook bij. De echte pakkende momenten zijn zeldzaam en een tikkeltje meer drama zou de film goed doen. De eindgeneriek bijvoorbeeld met verschillende beelden van de echte Lane Frost is ontroerend, maar het scenario is te flinterdun en sommige sequenties zijn te zeemzoeterig om dit te verdienen.
8 Seconds moest de film worden van Luke Perry en uiteindelijk is het ook zijn film geworden. Alleen kan hij niet echt overtuigen, maar dit ligt voor deze prent niet echt aan Perry. Voor de mensen die de al eerder vermelde films Rocky en Karate Kid goed vinden, is 8 Seconds verplichte fijnkost. Voor de anderen betekent het een pretentieloos avondje ontspannende film, maar dan ook niet meer dan dat.