De Flintstones dienen niet meer voorgesteld te worden. Iedereen kent de ontsterfelijke tekenfilmreeks van Hanna-Barbera, over het wel en wee van een leuke familie in het stenen tijdperk, die het dagelijks leven in het huidige Amerika weerspiegelt. Waarom dan geen film, moeten ze in Amerika gedacht hebben, nu de dinosauriers zo populair en de special effects zo ver gevorderd zijn?
Fred Flintstone en zijn makker Barney Rubble werken in de steengroeve en zijn niet bepaald de rijkste mensen in de vierduizend hoofden tellende wereld. Wanneer Fred zijn zuurverdiende centen aan Barney geeft zodat die een kindje kan adopteren, ziet Barney zich verplicht zijn vriend ook uit de nood te helpen. Op het examen voor onderdirecteur in de steengroeve verwisselt Barney zijn examen met het barslechte examen van Fred. Resultaat: Fred wordt onderdirecteur en Barney wordt aan de deur gezet.
De Flintstones worden zo stilaan rijke mensen, en gaan zich ook zo gedragen. Vooral Fred zelf gaat zijn vriendschap met de Rubbles verwaarlozen totdat zelfs zijn eigen vrouwtje het afstapt. Als klap op de vuurpijl is Fred ook nog eens het slachtoffer van een fraudezaak op het werk. Problemen genoeg dus.
The Flintstones is een erg visuele film, waar het verhaal sterk ondergeschikt is aan de beelden. Er werden fortuinen uitgegeven aan de look van de film. Een hele voorhistorische stad werd uit het niets op poten gezet. De special effects zijn een combinatie van poppen uit het bedrijfje van wijlen Jim Henson (The Muppets) en van computer graphics uit de stal van Industrial Light and Magic. Het is allemaal prachtig om te zien, zo'n schattig dorpje uit de tijd van de holbewoners dat de gewoontes in de moderne Amerikaanse stad parodieert. En die bestaat uit McDonalds, auto's, bowling-banen en automatisering.
De film is niet losjes gebaseerd op de TV-Flintstones, maar wel een perfecte kopie ervan. De begin- en eindgeneriek zijn simpelweg identiek aan die van de serie. Het is leuk om te zien hoe de makers elk aspect uit de serie hebben vertaald naar vlees en bloed. Alles is aanwezig, tot de typische geluiden uit de tekenfilm toe. Daarmee zijn we beland bij het aspect komedie. The Flintstones is een grappige film, dat staat buiten kijf, hoewel ze soms echt overdrijven met hun rocks en stones.
Wie echt alles wil zien wat deze film in zich heeft, zal tot drie keer moeten gaan kijken omdat er dikwijls zoveel te zien is dat je niet weet waar je moet kijken. Er gebeurt altijd wel ergens iets absurds op de achtergrond. Brian Levant (Problem Child 2 en Beethoven) levert een goede regie, en haalt het beste uit zijn acteurs, waar vooral John Goodman (Fred) in opvalt. Elizabeth Perkins, Rick Moranis, Rosie O'Donnel, Liz Taylor in een overbodige cameo, Kyle Maclachlan (Twin Peaks) en de bekoorlijke Halle Berry vormen de belangrijkste rollen. Verder bevat de film een leuk optreden van de B-52's, voor de gelegenheid de BC-52's.