De elfjarige Tim leeft al van jongs af bij zijn tante omdat de gevangenis zowat de tweede thuis is geworden van zijn vader Ray. De tante vertrekt echter op huwelijksreis en brengt Tim onder bij Ray, die voor de verandering eens vrij is. Ray ziet de komst van Tim echter met lede ogen tegemoet want hij heeft juist met enkele vrienden de kraak van het leven op het oog. De overval gaat desalniettemin door, lukt fantastisch goed en de drie boeven maken zich op voor een lui leventje.
Dat is echter buiten de waard gerekend. Tim heeft de buit verstopt en met zijn camera bezwarende opnames gemaakt die de boeven in slechte papieren zouden kunnen brengen. Tim stelt Ray dan ook voor de keuze: ofwel gaat hij met de opnames en de buit naar de politie, ofwel moet Ray zich wat meer voor zijn zoon gaan interesseren.
Ray en zijn maats kiezen wijselijk voor de laatste mogelijkheid en trekken er met Tim een week op uit. Tijdens hun trip groeien vader en zoon meer naar elkaar toe, maar de politie komt hen toch op het spoor en de twee andere boeven willen de buit zonder Ray verdelen...
De regie van deze film is in handen van Howard Deutch. Deze regisseur kende in 1988 succes met een andere vakantiekomedie, The Great Outdoors met onder andere John Candy. Verder moet de kijker in deze film zeker enkele gezichten herkennen. Zo is er Macauley Culkin (Tim), het kleine hummeltje uit Home Alone en My Girl dat intussen al wat ouder is geworden. Bij de naam van Ted Danson (Ray) zal er ook wel een belletje rinkelen. Hij speelde jarenlang de barman Sam in de succesvolle Amerikaanse comedy Cheers en op het witte doek kennen we hem van de twee Three Men and a Baby- films. Voor de rest allemaal relatief onbekende namen in deze prent. De twee hoofdrolspelers kunnen er echter niet voor zorgen dat de film de grijze middelmaat overstijgt. Hoe komt dat?
Allereerst is er het zwakke en vooral voorspelbare scenario. De plot is nauwelijks of niet uitgewerkt en verschillende scenes (bijvoorbeeld de romance tussen Ray en de politieagente of de eindsequentie in het busstation) zie je al van mijlenver aankomen. Verder komen verschillende personages (zoals de dikke boef en zijn domme alwetende collega) te clichematig over.
Wat echter het meest opvalt zijn de acteerprestaties. Ted Danson blijft zweven tussen zijn typetjes uit Cheers en de Three men and a Baby-films, maar moet duidelijk tot meer in staat zijn. Hij zit als het ware gevangen in het magere scenario en laat - een beetje onterecht - de hoofdrol over aan Macauley Culkin. Hij doet als Tim vaag denken aan zijn rol van Kevin uit Home Alone, maar daar blijft het ook bij. Vooral het gebrek aan spontaniteit valt enorm op. Waar is de lieve, ontwapende en charmante jongen gebleven? Het eerste halfuur van de film lijkt het er gewoon op dat hij tegen zijn zin aan het acteren is.
Ondanks alles is Getting even with Dad niet echt zo slecht. Maar als je als jongere kijker wordt aangetrokken door de naam van Macauley Culkin kun je weleens bedrogen uitkomen. Ook als echte komische familiefilm slaagt het geheel niet echt. De prent kan nog het beste worden vergeleken met een doordeweekse middelmatige televisiefilm of met een maaltijd in een fast-foodrestaurant: kauwen, slikken maar iets later ben je al vergeten wat je juist hebt gegeten.