Wie ooit van Tom McCamus of Brigitte Bako heeft gehoord, moet verdomd veel weten over het medium film. Gelukkig moeten er per definitie geen beroemdheden in een prent meespelen om deze genietbaar te maken. Dit honderd procent Canadees project heeft veel ambities, maar het begrip 'low budget' blijft spijtig genoeg constant als een regenwolk hardnekkig boven de film hangen.
Bankbediende Henry Adler ziet eindelijk een levensdroom in vervulling gaan wanneer hij een rol krijgt in de groots opgezette politiereeks Crime Wave. Hij speelt er de heldhaftige agent Flanagan die het opneemt voor een hulpeloos hoertje. Om zich voor te bereiden op zijn rol neemt Henry het politieuniform mee naar huis en gaat voor zijn spiegel de stoere bink spelen (zie Taxi Driver). In zijn uniform heeft hij macht en kan hij bevelen uitdelen in plaats van altijd maar bevolen te worden.
Het duurt niet lang of Henry waagt zich op de openbare weg om zijn macht uit te testen. Hoewel dat in het begin niet al te vlot gaat, krijgt hij de smaak te pakken, en voor hij het weet gaat hij met een veteraan-flik mee op de weg van de corruptie. Dan krijgt Henry echter enkele tegenslagen te verwerken. Een gewelddadige bankoverval doet hem besluiten ontslag te nemen, en zijn vaders gezondheid gaat zienderogen achteruit. Hij gaat stilaan zijn rol als agent met zijn dagelijks leven verwarren en ziet zichzelf als de redder van de wereld. Daardoor wordt zijn vriendschap met Charlie Warner, tegenspeelster uit Crime Wave, zo stilaan een gevaarlijke obsessie. Hij wil haar kost wat kost beschermen tegen de gewelddadige stad (zie alweer Taxi Driver) maar zij vindt hem maar een engerd.
Zoals gezegd heeft I Love A Man In A Uniform ongetwijfeld potentieel. Henry is een alledaags personage waar ieder zich kan in herkennen en daarom is zijn psychologische ontwikkeling vrij beangstigend. Alleen is hoofdrolspeler Tom McCamus geen Robert De Niro. Hij doet zijn best, maar is soms nogal stijfjes, en niet altijd even geloofwaardig.
Het budget van 1,8 miljoen dollar is voor Amerikaanse normen een peuleschil, en dat is wel aan de prent te merken. Alles wat ook maar een beetje poen kost werd systematisch geschrapt, dus bewogen politieachtervolgingen of luide ontploffingen moet u helemaal niet verwachten. In de plaats daarvan wordt de kijker een overdosis pyschologische ontwikkeling voorgeschoteld die nog lang blijft nazinderen.