Voor deze erotische thriller deed hij dan ook een beroep op een specialist van het genre: Joe Eszterhas, die in 1992 bekendheid verwierf met Basic Instinct. Een jaar later vloeiden ook nog Nowhere To Run en Sliver uit zijn pen. Weinigen weten echter dat hij ook nog andere beroemde scenario's op zijn conto heeft staan, zoals F.I.S.T., Flashdance, Jagged Edge en Betrayed. Voor Jade gebruikt Eszterhas dezelfde plot-opbouw als voor Jagged Edge: de camera rijdt bij wijze van proloog door een verlaten huis en stuit op een vermoorde man. Wie is hij? Door wie werd hij vermoord? Waarom? De vragen waar de kijker voor staat, zijn dezelfde als die van de politie.
Het slachtoffer in Jade blijkt een rijke zakenman te zijn en het moordwapen is een bizarre bijl. Daarop staan de vingerafdrukken van Trina (Linda Fiorentino), het vroeger liefje van Carelli (David Caruso) en de huidige vrouw van de machtige advocaat Matt Gavin (Chazz Palminteri). De zaken worden er niet gemakkelijker op als men bij de zakenman foto's ontdekt met daarop de gouverneur van de staat in een, zeg maar, hachelijke situatie. De zakenman voorzag zijn politieke vrienden namelijk van vrouwelijk schoon in zijn vakantiehuisje (en schepte er zelf genoegen in één en ander op film vast te leggen). Een ooggetuige en één van de hoeren leiden tenslotte naar een mysterieuze dame, die alleen bekend is onder de naam Jade.
Wat we in Jade voorgeschoteld krijgen, verschilt in wezen niet zoveel van het klassieke misdaadverhaal. Alleen: het lijkt wel of Friedkin Eszterhas' script niet in de juiste volgorde heeft verfilmd: het is verwarrend, moeilijk te volgen en onlogisch. Als kijker ben je dan ook al snel de draad kwijt en als de moordenaar in de allerlaatste scène heeft bekend, weet je wel wie de moord heeft gepleegd, maar het waarom en hoe is allesbehalve duidelijk. Voer voor doorwinterde filmanalytici en gedreven amateurdetectives wellicht, maar de gemiddelde bioscoopbezoeker blijft wel met een pak vragen zitten.
Gelukkig hanteert Friedkin met zoveel talent en sfeer de regie, dat hij toch je aandacht weet vast te houden. Hij goochelt met intrigerende beelden en weet zonder problemen een vreemde stemming te creëren. Bewijs daarvan zijn de schitterende scènes in de kerk, de achtervolging en de parade door Chinatown. Spijtig dat je je achteraf de vraag stelt waartoe al dat moois nu eigenlijk heeft gediend.
De acteurs ontsnappen niet uit het veel te ingewikkelde scenario-web. Alleen David Caruso (Kiss of Death) heeft een rol waar je je mee kunt identificeren. Linda Fiorentino (The Last Seduction) en Chazz Palminteri (Bullets over Broadway) hebben zo'n duistere rol, dat je al onmiddellijk weet dat er iets niet is de haak zit. De vraag blijft natuurlijk: wat?