Besson maakte enkele jaren geleden indruk met Le Grand Bleu, een prent over de passie van twee jongelui voor de zee, het duiken en alles wat daarmee te maken heeft. Later verraste hij terug met La Femme Nikita, waarvan vorig jaar nog een Amerikaanse remake werd gemaakt met een opmerkelijke Bridget Fonda in de hoofdrol. Deze keer neemt hij ons mee naar het hedendaagse New York, waar we kennismaken met Leon, een keiharde huurmoordenaar. Hij heeft een sluwe, onverwoestbare reputatie en hij ontziet niets of niemand. Tenminste, dat is de mening van het gangstermilieu rondom hem. Als op een dag echter de elfjarige Mathilda bij hem aanklopt, laat hij ook zijn menselijke kant zien. Mathilda's familie is vermoord omwille van drugsproblemen en zij kon ternauwernood aan de dood ontsnappen.
Leon neemt haar bij zich in huis, eerst voor een dag, later voor langer. De twee kunnen goed met elkaar opschieten en Mathilda raakt meer en meer geboeid door Leons 'beroep'. Sterker nog, ze wil Leon helpen met moorden en zelf ook een huurmoordenaar worden om zo haar familie te kunnen wreken. Het spreekt voor zich dat het één en het ander niet onmiddellijk van een leien dakje loopt en dat niet iedereen het eens is met die gang van zaken.
Het is moeilijk om de prent te definiëren. Hij begint als een rauwe misdaadfilm maar evolueert dan naar het lichtkomische genre en de finale tenslotte balanceert tussen actie en zware criminaliteit. Deze verschillende overgangen maken het je als kijker beslist niet gemakkelijker en het was misschien beter geweest als Luc Besson zich bij één bepaald genre gehouden had in plaats van er een megamix van te maken.
Wie muziek zegt bij de films van Luc Besson, denkt automatisch aan Eric Serra. Dat was het geval bij Nikita, Le Grand Bleu en Atlantis en ook voor Leon laat Serra zich weeral van zijn beste kant horen. Het resultaat is een prachtige soundtrack die ook op zichzelf even mooi blijft en meer dan eens de richting van Hans 'Rain Man' Zimmer uitgaat.
Ook Jean Reno is zo'n beetje vaste klant geworden van Luc Besson. In Leon neemt hij de titelrol voor zijn rekening en met zijn sinister uiterlijk is dat voor hem absoluut geen moeite.
Verder is er ook nog ouwe trouwe Gary Oldman, die als echte slechterik de show steelt. De relatief onbekende Natalie Portman maakt haar debuut als Mathilda en ook zij weet wat van haar verwacht wordt, al vliegt ze er op bepaalde momenten iets te enthousiast in.
Al bij al is Leon toch niet echt een hoogvlieger. Het originele uit Nikita, het magische uit Le Grand Bleu, we moeten het spijtig genoeg missen in Leon. Als doordeweekse film is hij echter wel geschikt, al was het maar voor de muziek van Eric Serra.