Another Stakeout, of The Lookout op het Europees vasteland, speelt zich zes jaar na de feiten af. Beide lolbroeken zijn nog steeds elkaars partner, en moeten net zoals in het origineel een huis intrekken om de buren in het oog te houden. De buren worden ervan verdacht onderdak te verlenen aan een vrouw die zou gaan getuigen tegen een slechterik, maar die spoorloos verdwenen is. Alleen krijgen ze ditmaal de hulp van Rosie O'Donnell.
Dit trio moet een gezinnetje voorstellen met vele komische gevolgen van dien. Er is ook een subplot(je) dat handelt over de relatie tussen Richard Dreyfuss en Madeleine Stowe. Zij heeft het uitgemaakt met hem omdat hij niet wil trouwen, en hij wil haar terug.
Een beetje een mager gegeven voor wat een vervolg moet zijn op een van de beste politiekomedies van de jaren 80. Maar regisseur John Badham, die we onder meer kennen van Blue Thunder, Wargames, Bird On A Wire, The Hard Way, The Assassin en zoals gezegd Stakeout, zou zichzelf niet zijn als hij er niet slaagt hier een onderhoudende film van te maken. Dat kan overigens haast niet anders met de magische interactie tussen Estevez en Dreyfuss. Rosie O'Donnell houdt zich behoorlijk goed, maar slaagt er niet in de aandacht te stelen van beide mannen.
Miguel Ferrer, de brutale maar fantastisch grappige FBI agent uit Twin Peaks speelt is ook in The Lookout te herkennen. Hij speelt een huurmoordenaar die het op 't leven van de spoorloze vrouw gemunt heeft.
Een behoorlijk minpunt is wel het beperkte rolletje van Madeleine Stowe. Waarschijnlijk heeft men haar geen hoofdrol willen geven omdat dan de verschillen met deel een zowat nihil zouden bedragen, en heeft men haar toch een klein bijrolletje gegeven om de fans te lokken. Madeleine is ongetwijfeld het mooiste meisje dat er in Hollywood rondloopt, met een glimlach waar je van smelt. Een klein beetje meer Madeleine Stowe had zeker niet misstaan. Hadden ze maar wat anders moeten schrappen. De eerste tien minuten waarin we Dreyfuss en Estevez aan het werk zien, zijn bijvoorbeeld vrijwel identiek aan die respectievelijke scene in Stakeout. Gelukkig duurt dat copieeren niet al te lang en gaat men al snel een relatief originele weg op, dit door de intrede van Rosie O'Donnell.
The Lookout is veel meer komedie dan actie. Hoewel de kijker aan het begin van de film op een spectaculaire Joel Silver-achtige ontploffing onthaald wordt, moet hij niet veel meer van dit soort toestanden verwachten, zelfs niet in de finale. Badham benadrukt de komische situaties. Overigens, in de openingsscene zien we de vrouw in kwestie naar de televisie kijken. Wat daar getoond wordt (een auto die van een helling rolt) is een fragment uit Stakeout.
Als op zichzelfstaande film is The Lookout zeker geslaagd. Erg leuk en bijwijlen bijzonder grappig. Als vervolg op Stakeout echter schiet hij een beetje tekort. Het nieuwe is er vanaf, en jammer van Madeleine Stowe want de kwaliteit van Stakeout heeft veel te danken aan de hartverscheurende romantiek tussen Dreyfuss en Stowe. Heeft u Stakeout niet gezien? Ga gerust kijken en have a good time. Heeft u Stakeout wel gezien, hou er dan rekening mee dat z'n opvolger zelden het niveau haalt van het origineel. Maar hij blijft wel beter dan de meeste films die we in de zaal te zien krijgen. En voor de laatste keer: jammer van Madeleine Stowe.