William Curren is op filmisch gebied zo ongeveer een onbeschreven blad. Voor zijn eersteling Love, Cheat & Steal zag hij het nochtans meteen groots: Curran nam zowel het script als de regie voor zijn rekening en hengelde Madchen Amick, Eric Roberts en John Litghow uit de Hollywood-vijver. Dan kan er al niet veel meer mis gaan, zou je denken.
Fout antwoord. Love Cheat & Steal is een vervelende film, die op bijna elk vlak danig de mist in gaat. Spanning ontbreekt totaal en het verhaal kan slechts bij momenten boeien. Je krijgt bovendien het idee alles al eens ergens anders gezien te hebben.
De prent opent nochtans intrigerend. Spierbundel Reno Adams zit langzaam weg te kwijnen in zijn cel van de Ravensville State Prison, als hij steeds maar dezelfde woorden blijft herhalen: 'ik kom naar je toe.' Met 'je' bedoelt hij Lauren, zijn echtgenote die hem zeven jaar geleden tijdens een overval heeft verraden.
Lauren heeft ondertussen een nieuw leven opgebouwd en is getrouwd met de stinkrijke en oudere bankdirecteur Paul Harrington. Reno aast op wraak, weet uit de gevangenis te ontsnappen en infiltreert in het vlekkeloze leven van het kersverse koppel. Hij stelt zich voor als Donald, Laurens broer, en zal er alles aan doen om hen het leven zuur te maken. De overal hoog gewaardeerde Paul heeft nochtans zijn eigen problemen. Zijn vriend Fisk gebruikt de bank om geld wit te wassen en Paul wordt verplicht het spel mee te spelen.
Ondertussen beraamt Reno een plan om de bank te beroven en Lauren moet hem daar - tegen wil en dank - bij helpen. Zo moet zij haar misstap jegens Reno van zeven jaar terug opnieuw goedmaken. Het oogt misschien allemaal mooi, maar schijnt bedriegt. Love, Cheat & Steal is niet alleen een film met een veel te lange titel, hij kruipt ook tergend langzaam vooruit. Na een goeie opening tuimelt alle spanning weg en het slot heeft veel weg van een Scooby-Doo einde: aan de plot worden zoveel eindeloze complicaties gebreid, dat het lachwekkend wordt. Telkens als je denkt dat het afgelopen is, rolt het verhaal verder de afgrond in. Dat resulteert in één onwrikbare zekerheid: het einde is totaal onverwacht.
Love, Cheat & Steal (zelden dekte een vlag zo goed de lading) kan nochtans rekenen op een grootse cast. John Lithgow (Paul) schitterde onlangs nog als schurk in Cliffhanger, maar acteert in deze prent gevoelloos. Dat kan niet gezegd worden van Eric Roberts (Reno), grote broer van Julia: hij gaat als een voorhamer tekeer en geeft een perfect staaltje van over-acting weg. Ter herinnering: tien jaar geleden werd Roberts nog genomineerd voor een Oscar in Runaway Train. De rol van Lauren wordt vertolkt door Madchen Amick, die goed op weg is zichzelf met een castingsprobleem op te zadelen. Sinds haar onsterfelijk optreden in Twin Peaks pint ze zich steeds meer vast op erotische rollen zonder veel diepgang. In Dream Lover mocht ze al met haar oogverblindend lichaam pronken en ook in Love, Cheat & Steal laat ze niet veel meer dan dat zien. Daar krijgt ze trouwens geen enkel moment de kans toe.