BLOWN AWAY

Duizend bommen en granaten

Kent u ze ook, die films waarbij de trailer u vol enthousiasme naar de bioscoop lokte, maar waarbij u bij het einde met eerder gemengde gevoelens de zaal verliet? Blown Away is er zo eentje.

Blown Away is één van de huidige 'new look' prenten, want nu de relaties tussen oost en west alsmaar beter lijken te worden moet ook Hollywood op zoek naar nieuwe inspiratiebronnen. Philip Noyce trok voor zijn Clear and Present Danger naar de Colombiaanse drugkartels en James Cameron bombardeerde in True Lies in één klap de moslimfundamentalisten tot vijand nummer één. Ook gevaarlijke beroepen zijn een dankbaar gegeven. Zo hadden we al eerder de brandweerlui in Backdraft en de lijfwachten in The Bodyguard en In The Line of Fire. Deze keer zijn in Blown Away de mensen van de bomopruimingsdiensten aan de beurt. Volgens de makers zou ook de Noordierse kwestie een rol van belang in het verhaal spelen, maar op enkele songs van U2 na kunnen we die kapstok maar beter aan de kant schuiven.

Jimmy Dove verdient in Boston zijn royaal gevulde boterham bij de plaatselijke ontmijningsdienst. Als de stad wordt opgeschrokken door een reeks ontploffingen worden Jimmy en zijn team dan ook steeds geconfronteerd met de gevolgen. Spoedig blijkt dat het om een serie-bommenlegger gaat, één van de gevaarlijkste en handigste misdadigers waarmee de verschillende leden van de opruimingsdienst ooit te maken hebben gehad. Iedereen staat voor een raadsel omtrent het motief van de dader, behalve Jimmy die meteen doorheeft om wie het gaat. Hij voelt zich moreel verplicht om de dader op te sporen voor hij nog meer onheil kan aanrichten, maar tegelijkertijd komt daarbij een minder prettige periode uit Jimmy's verleden naar boven en brengt hij ook het leven van zichzelf en zijn familie in gevaar...

De man achter de camera heet Stephen Hopkins en hij brengt de actie goed in beeld maar jammer genoeg is de man nog geen Jan De Bont of de al eerder genoemde James Cameron. Waar in True Lies en vooral Speed de actie perfect gedoseerd is, mist Blown Away op meerdere momenten vaart en zou hij letterlijk en figuurlijk nog meer vuurwerk mogen bevatten. Waarmee we zeker niet beweren dat de film niet spectaculair is. Voor Blown Away werden enkele van de moeilijkste bomexplosies in elkaar gezet en de producers hebben werkelijk op geen frank gekeken.

Het gebrek aan actie wordt dan wel goed opgevangen door Jeff Bridges en vooral door Tommy Lee Jones die de prent terug naar omhoog duwen. Na zijn minder goede prestatie in The Client acteert Jones terug op het niveau van zijn Oscar-winnend personage uit The Fugitive en dan weet u al genoeg. Zijn psychopatisch type in Blown Away kan zonder moeite wedijveren met enkele andere slechte personages zoals Jack 'Joker' Nicholson uit de eerste Batman en John Malkovich uit het al eerder vermeldde In The Line of Fire. In de bijrollen herkent u onder andere Lloyd Bridges (jawel, vader van Jeff) en de vrouwelijke noot in de prent wordt vertolkt door Suzy Amis. Of het om schoonheid dan wel afgrijzen gaat, moet de kijker zelf maar uitmaken. En wie voor echte sfeer wil zorgen, neemt maar enkele trekbommetjes mee.