Nostradamus is een biografische film over het leven van Michel de Nostredame, een voorspeller uit de 16e eeuw. Regisseur Roger Christian brengt ons dit verhaal met gevoel, maar gaat de gruwelen die met deze tijd samengaan niet uit de weg.
Michel de Nostredame wordt al van kindsbeen af geplaagd door vreselijke nachtmerries en angstaanjagende visoenen, die steeds lijken uit te komen. Onder druk van de Heilige Inquisitie en de enorme macht die de kerk toen had, houdt hij uit vrees opgepakt te worden, zijn verhalen steeds voor zich. Aan de universteit ontpopt Nostradamus zich tot een uitstekend geneesheer. Hij botst er echter meerdere malen met de leraren omdat hij er niet-christelijke diagnoses op nahoudt.
Desondanks volhardt hij in zijn overtuiging, en slaagt er in om de aderlatingen te vervangen door pilletjes en zo de pest te verdrijven. Zijn inzet voor de medemensen en zijn passie voor de 'verboden' wetenschappen, zorgen er echter voor dat zijn eigen vrouw en kind aan deze ziekte komen te overlijden. Michel ziet het leven vanaf dan zwart in, en begint erg te lijden onder zijn visioenen.
Op één van zijn reizen komt hij langs een klooster, waarin het de gewoonte is dat de monikken zichzelf en de anderen kastijden. Een door zijn verleden geplaagde monnik (gespeeld door Rutger Hauer, die met zijn kaarsjeshoed vrij belachelijk overkomt) neemt Nostradamus in bescherming. Mede onder zijn invloed legt Nostradamus er zich op toe zijn visoenen positief aan te wenden, en ze te gebruiken om de bevolking te waarschuwen.
Tegen de wil van zijn tweede vrouw in, publiceert hij zijn voorspellingen. Om zijn geschrift bewijskracht te geven trekt hij naar de koning, om hem te waarschuwen dat hij in een steekspel zal omkomen. Dit gebeurt, en Nostradamus wordt aangehouden op verdenking van medeplichtigheid op moord. Catherina de Medici (gespeeld door Amanda Plummer, bekend uit The Fisher King), kan hem echter redden.
Nostradamus is beslist geen familiefilm. Niet alleen omwille van de soms wrede scènes, maar ook door de ingewikkelde verhaallijn. De twee uur durende prent zit zo overladen met gebeurtenissen, dat je je vooral tegen het einde aan afvraagt of het niet een beetje korter én eenvoudiger kon. Dit wordt echter ruimschoots goedgemaakt door de goede sfeerschepping en de schitterende decors.
De film eindigt met beelden van Hitler, Sadam Hoessein en Hiroshima, en het is ook duidelijk dat men de toeschouwer wi wakkerschudden voor het te laat is. Of zoals Nostradamus het zelf zei: 'Ik zag ook het paradijs. De mensheid is nog niet verloren.'