OUTBREAK

Liever 'n griepje

Vroeger was het cool om als actiester over te stappen naar het serieuze werk. Tegenwoordig is het omgekeerde waar: zo heeft u Dustin Hoffman nog nooit gezien!

Het uitgangspunt van deze zogeheten medical thriller is de uitbraak van een gevreesd killer-virus. In Afrika wordt een volledige stam uitgeschakeld als gevolg van een bijzonder krachtig virus, het Motaba-virus. Specialist ter zake Hoffman is er als de kippen bij en trekt met zijn bloedstaaltje terug huiswaarts om daar tot de conclusie te komen dat, als ze niet oplet, de mensheid ten dode opgeschreven is. Hij weet echter niet dat het zelfde virus een jaar of dertig voordien reeds werd ontdekt, maar in de doofpot belandde, ten behoeve van het leger dat er een krachtig wapen in zag.

Hoe dan ook, het onvermijdelijke gebeurt en het virus waait (met de hulp van een aapje) over naar Amerika en zet een stadje in rep en roer. De doden vallen bij bosjes en inmiddels is duidelijk dat het virus zich gemuteerd heeft en zich vanaf nu ook gewoon via de lucht kan voortbewegen. Het Amerikaans leger is van plan in het belang van de nationale volksgezondheid het gehele stadje met al haar inwoners naar het hiernamaals te blazen. Wanneer uiteindelijk Hoffman's ex (Rene Russo) ook besmet wordt, opent Hoffman enerzijds de jacht op het aapje, dat het antigif in zich draagt, en opent het leger anderzijds de jacht op Hoffman wegens het negeren van directe orders.

Op zich een prima gegeven, dat we al eerder zagen in de Stephen King-verfilming The Stand. Outbreak lijdt echter aan het zelfde syndroom: een opvallend sterke eerste helft en veel flauwere tweede helft. Vanaf het ogenblik dat Hoffman met de helicopter aan zijn éénmansqueeste begint om het hele land te redden, valt de film langzaam in duigen. Te veel clichés steken de kop op zoals de Geschifte Generaal die per sé dood en verderf wil zaaien, de ex die plots weer stapel is op manlief, en ga zo maar door. Het is helemaal om zeep wanneer Hoffman een monoloog afsteekt om twee piloten ervan te overhalen hun bommetje in godsnaam niét te laten vallen.

Veel grote en kleine sterren moeten er voor zorgen dat dit project tot een goed einde komt. Naast Hoffman, die zich redelijk recht houdt in het genre, en Russo worden de belangrijke rollen weggekaapt door Morgan Freeman als Hoffmans overste, Donald Sutherland als Freeman's overste en Cuba Gooding Jr. als Hoffmans rechterhand.

De Duitse Wolfgang Petersen (In the Line of Fire) regisseert het geheel vlotjes en met zin voor beweging. Het thema van vernietigend virus is en blijft boeiend om naar te kijken en Petersen brengt de verspreiding ervan, en de paniek die daar op volgt bijzonder inventief in beeld. Wanneer de het leger zich met de zaak gaat bemoeien, krijgt het verhaal een andere wending en dat gebeurt ook met Petersens regie: lawaaierig en bombast, in de goeie zin van het woord.