Clint Eastwood is een veteraan van vele Hollywood-oorlogen. Verleden jaar haalde hij met zijn western-epos Unforgiven vier Oscars, waaronder die van de beste film en de beste regisseur. Op zijn regie-lijst prijken ook toppers als The Rookie, Sudden Impact en Firefox. Als acteur verdiende hij zijn sporen in meer dan vijftig films, meestal een mengeling van de harde politie-agent en de lonesome sheriff met stofferige cowboy-boots.
De opvolger van Unforgiven is een schot in de roos. Eastwood regisseert de film, maar laat de hoofdrol aan Kevin Costner, die zich in de loop van de film volledig ontdoet van zijn jongensachtig Bodyguard-achtig typetje dat hij in zijn carriere meer dan eens vrij inspiratieloos op het scherm zette.
Costner kruipt in de huid van Butch Haynes, een misdadiger die samen met een maat uit de gevangenis weet te ontsnappen. Bij een autodiefstal gijzelen ze een achtjarig jongetje, Philip. Zijn medegevangene is een ruwe nietsnut met de hersenen van een idioot, en als hij zich nogal overdreven in het jongetje begint te interesseren, knalt een schijnbaar gewetenloze Heynes hem genadeloos neer.
Butch en Philip rijden met zijn tweeen doorheen het Texas van de vroege jaren zestig, wat alleen al aan beelden een schitterende sfeer oproept. Langzaam maar zeker schetst scenarioschrijver John Lee Han-cock het beeld van Butch, een keiharde moordenaar, met aan de andere kant een vreemd soort gevoel van rechtvaardigheid.
Er groeit een vreemde band tussen Butch en Philip, die in zijn gijzelnemer de vader ziet die hij zelf nooit heeft gehad. Butch herkent in Philip dingen van zichzelf, zoals de verloren droom. Philip's moeder is immers een getuige van Jehova, en daarom mag hij niet deelnemen aan Halloween en andere feesten.
Butch was in zijn jeugd het slachtoffer van een rechter die hem, na een eindje joyriden, in de gevangenis liet belanden. En daar wringt het schoentje. De sheriff die jacht maakt op Butch, Red Garnett (gespeeld door Clint Eastwood) had destijds voor die straf bij de rechter aangedrongen. Garnett wordt in zijn speurtocht bijgestaan door Sally Gerber, gespeeld door een vrij kleurloze Laura Dern, pas nog ontsnapt uit Jurassic Park.
Het verhaal lijkt daarmee vertelt, maar niets is minder waar. Het scenario zit intelligent in elkaar, wordt traag en voorzichtig opgebouwd, maar escaleert in een ontroerende en emotionele ontknoping, die bovendien verrassend en onverwacht is.
Clint Eastwood bewijst als regisseur nog maar eens zijn talent en brengt de film op een schitterende manier in beeld. Als acteur voegt hij echter niet veel toe aan zijn standaard-scala van typen, maar dat stoort helemaal niet. Het is immers Kevin Costner die met de hoogste eer gaat lopen en ernstig voor een Oscar-nominatie solliciteert.
Opmerkelijk is ook de inbreng van T.J. Lowther (Phillip Perry), wiens aandeel in het slot van de film van zeer groot belang is. Hij sleurt zelf de meest sceptische kijker zo mee de wagen in, slingerend op de stoffige wegen van Texas, op weg naar een droom die nooit zal uitkomen. We leven nu immers niet in een perfecte wereld.