Evenals de recente Natural Born Killers, waar Tarantino tevens de story voor leverde, is Pulp Fiction een satire. Het is echter een minder harde en vooral humoristische kijk op de wereld van vandaag. Vooral het gangstermilieu wordt deftig op de korrel genomen en zo mogelijk ontsierd.
Zoals de titel doet vermoeden, haalde Tarantino zijn inspiratie uit de populaire, vaak lugubere misdaadverhalen van de jaren '30 en '40. De film is opgebouwd rond drie verhaaltjes die op een sublieme wijze in elkaar vloeien. Zo worden de hoofdfiguren in het ene verhaal bijfiguren in het andere.
Eerst maken we kennis met de gangsters Vincent Vega en zijn maat Jules. Vincent heeft de opdracht om het liefje van hun baas een paar dagen zoet te houden. De eerste avond echter loopt het reeds mis als het meisje aan een overdosis drugs dreigt te bezwijken.
In het tweede luik raakt een gouden horloge spoorloos, wat leidt tot allerlei absurde verwikkelingen. Tenslotte rijden Vincent en Jules in het derde verhaal met een lijk zonder hoofd rond.
Pulp Fiction staat bol van de absurde toestanden. Toch is de film een satire en gaat er achter de zwarte humor een harde realiteit schuil. Eén van de opmerkelijkste eigenschappen van Tarantino's films is dat er enorm veel dialoog inzit. Er wordt over alles en nog wat gepraat, soms over zeer banale zaken. Dat draagt echter enorm bij tot een sterk realistische sfeer. Sommige dialogen zijn zelfs leuker om naar te kijken en te luisteren dan bepaalde actiescènes.
Het is zonder meer duidelijk dat Tarantino geen eendagsvlieg is en zelfs het begin van een nieuwe lichting kan inluiden. Zijn films zijn voor een breed publiek toegankelijk, maar verdienen toch een plaats boven de platvoerse en commerciële actiefilms van de laatste jaren. Dat omwille van hun degelijke verhalen en vrij diepe inhoud.
Tarantino schreef ook het scenario voor True Romance, tevens een film over de kleinere criminelen, wat voorlopig een soort leidraad door zijn films is. Eerder begaf Martin Scorcese, hoewel op een meer stillistische manier, zich op dat terrein met Goodfellas.
Een andere constante in een Tarantino story is het groot aantal hoofdrollen. Hier worden die op meesterlijke wijze vertolkt door John Travolta, Bruce Willis, Christopher Walken, Uma Thurman, Tim Roth en Harvey Keitel. De laatste twee deden ook in Reservoir Dogs al mee. Wie vooral opvalt, is John Travolta, die zeker een van zijn betere acteerprestaties neerzet na miskleunen als Look Who's Talking.
Kortom, Pulp Fiction is een absolute aanrader voor elkeen die nog niet overtuigd was na Tarantino's eerste meesterwerk Reservoir Dogs. Ga en geniet!