Hierom draait het: teenager Sylvia Warden vindt haar ouders doodgestoken in hun slaapkamer. Haar autistisch broertje Tim heeft het bebloede mes in de hand. Volgens de politie kan Tim echter nooit de dader zijn, omdat hij voor dergelijke messteken niet genoeg kracht bezit. Volgens Sylvia wist de moordenaar op het laatste moment te ontsnappen. Slotslom: de zeer zwijgzame autist Tim is de enige ooggetuige.
Sheriff Rivers doet daarom een beroep op Jake Reiner, een psychiater die zich teruggetrokken heeft en niet meer met kinderen wil werken omdat één van zijn patiënten vroeger zelfmoord pleegde. Maar Tim is een interessant geval en tenslotte hapt Reiner toch toe. Zijn taak oogt simpelder dan het is: Tim aan het praten krijgen en hem ontfrutselen wie de moordenaar is. Dat personage van Tim is buitengewoon intrigerend. Hij sprak nog nooit met zijn eigen stem, maar kan stemmen van andere mensen nabootsen. Ronde etenswaren (erwten bijvoorbeeld) op zijn bord zijn aanleiding tot woede-uitbarstingen én hij is geobsedeerd door speelkaarten. Aan de hand van een kaartspel legt Reiner trouwens aan Sylvia uit hoe de vork in de steel zit. Stel dat de moordenaar de koningin is. Gewone mensen kunnen zich dat herinneren door miljoenen zaken. Maar Tim geraakt alleen bij de koningin via de boer. En hij geraakt alleen bij de boer via de tien en bij de tien via de negen. Zo moet hij tot de aas geraken en die kaart is de sleutel tot de oplossing.
Reiners methode heet dan ook vertrouwen en therapie. Dat staat in schril contrast met de opvattingen van dokter Harlinger, die Tim maar al te graag aan medicamenten en experimenten wil onderwerpen om hem aan het praten te krijgen. Terwijl men de diepten van Tims geheimen probeert te peilen, leren we Sylvia Warden kennen als een seksueel aantrekkelijk meisje, iets waar Jakes vrouw, Karen, niet mee kan lachen. En er wordt ruim plaats gemaakt voor de setting van Silent Fall: zo'n typisch dorpje in de bossen met prachtige meren en wandelingen.
Silent Fall opent met een prachtig halfuur en weet je dan ook moeiteloos in het verhaal te sleuren, maar wanneer de film zijn topsnelheid heeft bereikt, begint het allemaal nogal te rammelen. Natuurlijk is de plot onverwacht, hoewel alle elementen tot de oplossing je tijdens de film werden aangereikt, maar achteraf bekeken zijn er teveel gaten in het scenario. Regisseur Bruce Beresford (oscarwinnaar met Driving Miss Daisy) brengt het geheel nogal bombast in beeld en je hebt ook de indruk dat er nogal stroef wordt geacteerd: Richard Dreyfyuss (Reiner) en John Lithgow (Harlinger) krijgen nog een voldoende. Liv Tyler (die donkere uit de Aerosmith-clipjes) en Linda Hamilton (niet voor niets vroeger de beauty naast de beast) kunnen niet echt overtuigen. Maar in post-examensfeer of in zomerse nonchalance is Silent Fall best te pruimen.