Niet dat we u een bioscoopbezoekje hoogdringend aanraden. The Santa Clause is een infantiel niemendalletje en in wezen niets meer dan een belediging van dat oude mannetje met witte baard en rode mantel. Het is dan ook een raadsel waarom The Santa Clause vorig jaar meer dan honderd miljoen dollar opbracht in Amerika (en daarmee dé verrassingshit van het najaar werd). Misschien dat de populariteit van hoofdrolspeler Tim Allen (te zien in Home Improvement op televisie) daar wat mee te maken heeft.
Tim Allen speelt Scott Calvin, een gescheiden vader, eigenaar van een speelgoedfabriek én kerstmanloochenaar. Hij brengt kerstavond door met zijn zoontje Charlie (Eric Lloyd) en terwijl hij hem onder de wol stopt, horen ze een gestommel op het dak. Ze rennen naar buiten en zien dat de kerstman van het dak is gevallen. Calvin ziet geen andere mogelijkheid dan zelf het pak aan te trekken en na een dolle rit met de arreslee komt hij met zijn zoontje aan op de Noordpool. De elf Bernard (David Krumholtz) legt uit dat Calvin door het aantrekken van het pak heeft ingestemd met een clausule (vandaar de wordpun: clausE), die bepaald dat hij de nieuwe kerstman zal zijn.
De volgende ochtend denkt Scott dat het allemaal maar een droom was. Charlie echter bazuint het hele verhaal rond: aan zijn lerares (Mary Gross), moeder Laura (Wendy Crewson) en diens nieuwe echtgenoot Neil (Judge Reinhold), een psychiater. Het is niet moeilijk in te zien dat zij hem voor gek verklaren. Scott Calvin ondergaat echter vreemde veranderingen: hij krijgt een lange, witte baard en verdikt met tientallen kilo's. Op Thanksgiving beseft hij dat hij inderdaad de nieuwe Santa is. De problemen stapelen zich echter op: Laura heeft Scott het bezoekrecht ontnomen en de politie maakt jacht op hem. Gelukkig is er nog het speciale elfen-reddingsteam dat alles naar een happy end zal leiden.
Het scenario van Leo Benvenuti en Steve Rudnick is een storm in een glas water. Zelfs een film bestemd voor kinderen, moet voldoen aan de meest elementaire interne logica. Akkoord, iedereen vraagt zich af hoe de kerstman in godsnaam door die veel te smalle schoorstenen kruipt en hoe hij zich een weg door centrale verwarming baant. De oplossing die zich in de film aandient is echter gewoonweg ridicuul (en een goed voorbeeld van special effects die totaal overbodig zijn). En dat de kerstman een high-tech Power Rangers lookalike reddingsteam heeft, doet de kerstmanlegende ook al geen eer aan. John Pasquin slaagt er dan ook niet in enige sfeer weer te geven. Op geen enkel moment gelóóf je echt dat Calvin Santa is. Hoewel zonder twijfel goed bedoeld, is deze kerstman van de jaren negentig dom, niet grappig en zonder authenticiteit. Vertel de kindertjes maar dat de échte kerstman helemaal anders is.