In respectievelijk '82 en '86 draaide Tim Hunter Tex en River's Edge, twee uiterst negativistische films met hoofdzakelijk jonge mensen als Keanu Reeves, Emilio Estevez en Matt Dillon in de hoofdrollen. Voor zijn nieuwste produktie deed Tim Hunter opnieuw een beroep op de talenten van de eeuwige underdog Matt Dillon. De reden waarom Dillon het aanbod met beide handen aannam ligt voor de hand: hij was zowat de enige gerespecteerde acteur in Hollywood en omstreken die nog geen geestelijk gestoord individu had vertolkt, en Saint gaf hem die kans.
The Saint of Fort Washington speelt zich af in het winterse New York. Matthew is een kersverse dakloze die bovendien aan schizofrenie lijdt. Zonder een rooie duit op zak komt hij terecht in Fort Washington, een reusachtig opvangcentrum voor daklozen. Zware jongen Little Leroy zwaait er de plak en kiest Matthew uit als zijn nieuwste slachtoffer, totdat Vietnam-veteraan Jerry hem onder zijn hoede neemt. De twee worden hechte vrienden en besluiten in enige echte Of Mice and Men-traditie samen te werken en te sparen voor een appartementje en een toekomst als groentenboer. Matthew masseert met zijn gouden vingers de pijnlijke knieen van Jerry, en Jerry helpt Matthew door zijn schizofrene aanvallen heen. Zodoende maken ze voor elkaar de dagen ietsje minder koud en vooral minder eenzaam. Op een bepaald moment lijkt het allemaal veel te vlot te gaan, en dan slaat het noodlot onverbiddelijk toe.
Danny Glover, die de rol van Jerry voor zijn rekening neemt, werd nogal eens bekritiseerd wegens zijn zogenaamd ondermaatse acteerpresaties in deze prent. Wat ons betreft gaat deze kritiek niet op. De film wordt gedragen door zowel Matt Dillon, die de schizofrene Matthew vertolkt, als Danny Glover. Het is de uitmuntende interactie tussen deze twee die de film een paar centimeter boven de grijze massa tilt. Dank zij een verzorgd scenario hebben de beide personages diep uitgetekende karakters, die nog eens mooi worden vertolkt ook. Het is voor de kijker dan ook allesbehalve een moeilijke opgave om zich in te leven in het verhaal.
The Saint of Fort Washington is een mooie vertelling over vriendschap geworden die terzelfdertijd het sociale probleem van de daklozen vanuit een realistsich oogpunt benadert. Hij slaagt erin met zeer beperkte middelen enkele aangrijpende scènes voor te schotelen en aldus bij de kijker enkele zeldzaam geworden emoties los te weken, dit echter zonder te vervallen in slijmerige Hollywood-tranentrekkerij. En dat is een hele verademing.