Het verhaal van Stargate spookte al van in de filmschool door het hoofd van de Duitser Emmerich. Nadat zijn tweede Amerikaanse film, Universal Soldier met Jean-Claude Van Damme, een groot kassucces werd, greep Emmerich zijn kans om zijn stelling te bewijzen. We durven niet beweren dat Stargate inderdaad Lawrence- of Ben Hur-potentieel in zich heeft, maar spectaculair is de film alleszins.
De prent vangt aan in 1928. Onder het woestijstof van Egypte wordt een zonderling ringvormig artefact gevonden waarvan de bedoeling een groot raadsel vormt voor de wetenschap. Het is pas in 1994 dat de functie van het tuig zo'n beetje duidelijk wordt. Om het nu nog te doen werken wordt Egyptoloog Daniel Jackson aangeworven. Hij wordt met zijn fantastische theorieën omtrent de ware herkomst van de pyramiden door al zijn collega's weggehoond. Met de Stargate kan hij eindelijk zijn gelijk bewijzen. Jackson slaagt erin het ding te activeren, en stapt, vergezeld van een groepje militairen onder leiding van kolonel Jack O'Neil, door de sterrenpoort.
Na een psychedelisch rollercoaster ritje belandt het team op de planeet Abydos, bevolkt door slaven die werken voor de god Ra. Ze spreken een oud Egyptisch dialect en het duurt dan ook niet lang of Jackson heeft hun taaltje onder de knie. Terwijl Jackson, die inmiddels heeft aangepapt met een plaatselijke schone, op zoek gaat naar de code om de Stargate richting aarde te activeren, komen O'Neil en zijn kornuiten in contact met Ra.
Ze leren dat Ra in feite een buitenaards wezen is dat, op zoek naar onsterfelijkheid, een menselijk lichaam aannam, en door middel van de Stargate duizenden mensen van de aarde naar Abydos vervoerde om hen daar een bepaald erts te laten kappen dat hij nodig had om zijn technologie draaiende te houden. Op aarde brak er echter een opstand uit en de sterrenpoort werd begraven, hetgeen Ra verhinderde nog naar de aarde te komen. Hij zweerde de mensheid te vernietigen als de Stargate ooit terug werd geactiveerd.
Omdat Ra geen indringers duldt breekt er een oorlog uit waarbij O'Neal gesteund wordt door de duizenden slaven. O'Neals atoombom, bedoeld om de sterrenpoort te vernielen in geval van gevaar, krijgt van Ra een nieuw doel mee en het lot van de mensheid lijkt beklonken.
U hebt inmiddels al begrepen dat Stargate veruit het meest fantastische verhaal is, dat ooit uit de filmstudio's in Hollywood ontsproten is. Wat allemaal totaal ongeloofwaardig klinkt wordt gelukkig nog vrij verteerbaar voorgeschoteld, en wie geen problemen heeft met het genre van de fantastiek zal ook met Stargate geen problemen hebben. De anderen echter... Roland Emmerich kent zijn klassiekers. Invloeden van grootmeesters Spielberg (Close Encounters) en Cameron (The Abyss) zijn legio, en ook Stargate ontsnapt niet aan het 2001-complex. Alleen jammer dat Emmerich niet de minste moeite heeft gedaan om zijn inspiratiebronnen een beetje weg te moffelen. Het ligt er allemaal iets te vingerdik op.
De belangrijkste rollen worden vertolkt door Kurt Russell (Jack O'Neil) en James Spader (Daniel Jackson). Vooral Spader valt op, des te meer omdat hij met Stargate een volledig nieuw genre betreedt, waar hij zich uitstekend in rechthoudt. Jaye Davidson (u weet wel, de hermafrodiet uit The Crying Game) is, ondanks de beperkte rol van Ra eens te meer plezier om naar te kijken.
Stargate is met veel geld gemaakt en dat is eraan te zien. Kosten noch moeite werden gespaard om indrukwekkende sets, verpletterende special effects en immense massascènes voor de camera te toveren. Als u deze prent kunt zien op een 70mm-scherm en met digitaal geluid kunt u er van op aan dat u een overdonderend avondje te wachten staat.