Vreemd, beklijvend, bizar, zonderling maar toch mooi, boeiend en meer dan het bekijken waard: dat is in een notedop het belangrijkste van de prent. Oude rot in het vak Raoul Servais neemt ons in Taxandria mee naar een gelijknamige imaginaire wereld waar het heden centraal staat en zowel verleden als toekomst taboe zijn. Ook daar loopt echter alles niet op rolletjes en het hoofdpersonage gaat op zoek naar wat er juist niet in de haak is. Eens de waarheid achterhaald, blijkt hij echter te veel te weten en moet hij op de vlucht.
Een flinterdun verhaaltje waar snel een film rond geweven is en waar de special effects de bovenhand halen, zult u allicht gaan denken. Want Taxandria is inderdaad een vrij technische prent, waaraan ruim tien jaar is gewerkt en waarin zomaar eventjes zestigduizend computerbeelden zijn ingewerkt. Toch slaagt regisseur Servais er perfect in om met deze high-tech bagage een haast onbeschrijflijke sfeer op te roepen die iedereen van de eerste tot de laatste minuut in de greep houdt. En dit zonder daarbij te vervallen in Hollywood- toestanden zoals bijvoorbeeld een Who Framed Roger Rabbit of - recent nog - The Mask.
Deze speciale stemming zorgt er overigens geenszins voor dat de verschillende acteurs en actrices in de schaduw komen te staan. Vooral dan in het bijzonder 'onze' Julien Schoenaerts en de Duitser Armin Mueller-Stahl, bij het grote publiek zeker en vast bekend uit Music Box, krijgen een pluim voor hun verdiensten. Hun prestaties geven de prent en zijn hogervermeldde sfeer nog een tikkeltje extra. Het is trouwens moeilijk om te zeggen hoe deze sfeer, die als het ware van het witte doek afstraalt, wordt gecreëerd. De verschillende pastelkleuren, de mooie muzikale achtergronden, de vreemde personages, de combinatie animatie-realisme, het is allicht een samenspel van al deze factoren. Juist daarom gaat de grootste lof naar Raoul Servais zelf die er voor gezorgd heeft dat dit samenspel voor de volle honderd procent magisch overkomt en met Taxandria uiteindelijk een prachtig huzarenstukje heeft afgeleverd waarbij de lat voor andere soortgelijke produkten nu wel zeer hoog komt te liggen.
U hebt het waarschijnlijk al tussen de regels kunnen lezen: voor een ontspannend avondje uit is Taxandria niet echt geschikt. De film vereist immers voor de volle anderhalf uur onophoudelijke concentratie en aandacht. Maar wie dat er voor over heeft, gaat stellig één van zijn uniekste filmervaringen tegemoet. Aan de kijker de keuze, maar voor ons is ze snel gemaakt: niet twijfelen, maar ga en onderga.