WE'RE BACK! A DINOSAUR'S STORY

T-rex is T-rug

Alsof hij nog geen geld genoeg verdient met allerhande List-en en Park-en, acht Steven Spielberg het blijkbaar nodig een tekenfilm te maken.

Niet dat het de eerste keer is. Eerder bewees Spielberg al dat hij die kunst onder de knie heeft, als uitvoerend producent voor An American Tail, The Land Before Time (beiden in samenwerking met Don Bluth), en Who Framed Roger Rabbit. Voor de produktie van An American Tail 2: Fievel Goes West richtte hij Amblimation op, de divisie van Amblin die zich met tekenfilms bezighoudt. We're Back is het tweede produkt dat daaruit afkomstig is, maar Don Bluth is in de verste verte niet meer te bespeuren.

In We're Back stelen vier brave dino's, Rex, Dwoob, Elsa en Woog, de show. Braaf, omdat kapitein Neweyes hen Brain Grain heeft ingelepeld waardoor ze hun agressiviteit verloren en intelligentie in de plaats kregen. Neweyes neemt hen met zijn teletijdmachine mee naar het New York van het heden, met als doel de wens van vele kinderen te vervullen: echte dinosauriers zien. Een en ander loopt natuurlijk fout, en Rex' vrienden worden het slachtoffer van de wanpraktijken van Professor Screweyes, de snode broer van Neweyes. Die geeft hen Drain Grain om hen weer woest en dom te maken zodat ze de mensen aan het schrikken kunnen jagen in zijn luguber circus. Door zijn thema is een vergelijking met die andere dino-tekenfilm, het eerdergenoemde Land Before Time, onvermijdelijk. Waar Land Before Time de relatief serieuze kant opging, met veel ruwe gevechten tussen de beesten onderling, moet We're Back het vooral hebben van een 'lief' karakter. Veel vrolijke liedjes en menselijke dino's, met uitzondering van de eerste minuten, die zo uit Land Before Time hadden kunnen komen. We're Back wil ongetwijfeld nog een graantje meepikken van de onverwoestbare dino-mania, en in het kielzog van Jurassic Park (waar overigens even naar verwezen wordt) zal dat wel aardig gelukt zijn. Deze prent zal vooral kinderharten breken, maar pa of ma zullen zich niet vervelen.

De muziek komt van de getalenteerde hand van Oscarwinaar James Horner, die al eerder zijn sporen verdiende door pareltjes van scores te schrijven voor films als Cocoon en Aliens. De kwaliteit van de tekeningen is zeer wisselvallig. Er zitten enkele staaltjes van ronduit schitterende animatie in We're Back, zoals de tijdreis, de vluchten boven New York of de show in het circus, maar daar tegenover staan dan weer scenes die er opvallend flauwtjes uitzien zoals de straten van New York.

Dat Steven Spielberg zijn vleugels over dit project heeft gespreid is er duidelijk aan te merken. Hij heeft ongetwijfeld zijn invloed laten gelden bij het ontwikkelen van de animatie. We're Back is zeer kunstzinnig getekend en met veel gevoel voor beweging. Zodoende wordt de kijker geen kans gegund om op zijn horloge te kijken. De Spielbergiaanse trekjes zijn er zo uit te pikken. De stemmen komen onder meer van John Goodman (die met The Flintstones een specialist terzake lijkt te worden) en Walter Cronkite. Terloops nog dit: We're Back heeft vier regisseurs, en dat is zorgwekkend veel voor een filmpje dat hoop en al een uurtje duurt.