Films als Kalifornia, Just Cause en Jeniffer 8 hadden allemaal het één en ander met elkaar gemeen: ijzingwekkende vertolkingen, maar een ronduit zwak verhaal. En alsof dat nog niet genoeg was, flopten ze daarenboven stuk voor stuk aan de kassa. Wat die vertolkingen betreft gaat voor Citizen X de vlieger nog op, maar het verhaal gaat alvast de juiste richting uit. En zeker weten dat hier wèl een publiek voor te vinden is.
Citizen X is eigenlijk een Amerikaanse televisiefilm van het prestigieuze HBO Pictures, maar wordt in ieder geval toch in de Europese zalen uitgebracht. En dat zal wel alles te maken hebben met de prima vertolkingen (en sterallures) van Stephen Rea en Donald Sutherland. Ook het gruwelijk waargebeurde verhaal zal er wel voor iets tussenzitten.
In 1982 wordt in Rusland het lichaam gevonden van een vermist meisje. In diezelfde periode worden verder nog zeven andere zwaar verminkte lichamen gevonden van kinderen en jonge vrouwen. Politiearts Viktor Burakov (Stephen Rea) komt erachter dat dit het werk is van een seriemoordenaar, maar die stelling wordt door zijn communistische oversten al gauw afgevoerd omdat seriemoordenaars enkel in het westen kunnen voorkomen. De bureaucratische houding van het systeem bemoeilijkt de speurtocht naar de dader, maar gelukkig kan Burakov nog rekenen op de steun van Kolonel Fetisov (Donald Sutherland).
Burakov, die ondertussen gepromoveerd is tot detective, gaat zonder ophouden door met z'n onderzoek tot in het begin van de jaren '90. Al die tijd worden steeds meer lichamen gevonden, maar toch blijven de Russische autoriteiten volhouden dat dit niet het werk is van één man. Wanneer het communisme uiteindelijk valt, krijgt Burakov carte blanche en komt er schot in de zaak. Ondertussen werden meer dan vijftig lichamen gevonden!
De hele affaire leidde uiteindelijk tot de arrestatie van een zekere Andrei Chikatilo. Deze wordt in de film op een buitengewoon sterke manier vertolkt door een verbluffende Jeffrey DeMunn. DeMunn, die zelf nog met de èchte Chikatilo heeft gesproken vóór zijn terechtstelling, zet een koelbloedig personage neer dat je van afschuw koude rillingen bezorgt.
Het angstaanjagende, en meteen ook het leuke, aan Citizen X is dat deze prent het vooral moet hebben van levende personages, en een waargebeurd verhaal. In tegenstelling tot de bizarre hersenkronkels van de scenaristen van The Silence of the Lambs, is dit allemaal zó echt dat je je pas nu begint af te vragen hoe een man nu eigenlijk in staat is zoiets te doen. Kortom: dit is voor de echte liefhebbers.