De Karate Kid is deze keer een meisje, Julie, die haar ouders verloren heeft en haar verdriet op de verkeerde manier verwerkt. Bovendien wordt ze behoorlijk gepest op school door een groepje zware jongens onder leiding van kolonel Dugan. Gelukkig verschijnt Mr. Miyagi in haar leven, de sympatieke Chinees die vechten verafschuwt, maar als het er op aan komt graag genoeg zijn vuisten gebruikt.
Hij neemt haar mee naar een monnikenklooster waar hij haar karate leert. Terloops knoopt ze ook een vriendschap aan met een Will Tura-lookalike, een compleet overbodig karakter dat zowat verloren loopt in het verhaal, ongetwijfeld de mannelijke noot om het vrouwelijk publiek te lokken. Het geheel mondt uit in een voorspelbare finale.
De film is een lange aaneenschakeling van cliches, zonder ook maar iets nieuws toe te voegen. We hebben het allemaal al meer dan eens gezien. Spijtig, want als op zichzelf staande film is er best naar te kijken. Maar titel smeekt om te worden vergeleken met haar drie oudere broertjes. En de conclusie uit die vergelijking is hard: een compleet overbodige prent.
Het stereotiepe verhaaltje wordt bloedserieus voorgeschoteld, en zit tjokvol met pseudo-oosters-filosofische bullshit op z'n Hollywoods. De plot kreunt van de absurde elementen: Julie zit op een school van hoogstaande kwaliteit, waar evenwel een groepje criminelen terreur zaait en door een kolonel wordt opgeleid om te doden. Soms gaat de film zowaar de slapstick-toer op: Miyagi neemt zijn monnikenvrienden, die nog nooit in de stad zijn geweest, uit bowlen! Sorry hoor, maar er zijn grenzen.
Gelukkig is er de prachtige kleurrijke fotografie van Laszlo Kovacks en de oorstrelende score van Bill Conti om de kijker wakker te houden.
Verder blijft het leuk naar het Miyagi-karakter te kijken, hoe vaak we hem al gezien hebben. Hoewel het hoogstwaarschijnlijk de enige rol is die Noriyuki Morita aankan, speelt hij die met brio. Zoals Patrick Duynslaegher het zo simpel maar zo veelzeggend wist te formuleren wanneer The Karate Kid part 3 de Vlaamse zalen onveilig maakte: ach ja.