Het nam de makers een miezerige 53 dagen in beslag deze film te schieten, terwijl er een volledig jaar aan de montage werd gewerkt. Wie de prent gezien heeft, begrijpt waarom: Natural Born Killers wordt voorgeschoteld als een cocktail van flitsende beelden op z'n MTV's. Wazige beelden, soms in kleur, dan weer in zwart-wit, overgoten met vlakweg lelijke absurde achtergronden, vreemde kleuren en effecten, desoriënterende close-ups doorspekt met alternatieve deunen als Leonard Cohen en Nine Inch Nails. Het kijken naar Natural Born Killers werkt ronduit vervreemdend en hallucinant, The Doors in het kwadraat. Natural Born Killers hekelt de (M)TV generatie en hoe kan dat beter dan de film voor te schotelen alsof hij zelf op de televisie wordt uitgezonden.
Het verhaal is dat van Mickey en Mallory Knox, een koppel dat al moordend door het land trekt en pas kan worden ingerekend na 52 moorden. Inmiddels worden ze in heel het land verafgood als de superhelden van de nieuwe generatie. Wayne Gale, een Jambers-achtige TV journalist slaagt erin een exclusief interview met Mickey in de gevangenis te versieren. De medegevangenen die het interview live volgen beginnen een bloederige opstand die Mickey en Mallory de kans geeft de vrijheid te herwinnen, terwijl Wayne Gale alles met zijn camera rechtstreeks naar de huiskamers stuurt. De finale is weer Tarantino op zijn best, en de fans weten reeds wat dat betekent: (vrijwel) iedereen is dood tegen dat de generiek over het scherm rolt.
Natural Born Killers bevat elementen uit talloze films en begrippen. Een gelijkaardig thema werd bijvoorbeeld reeds behandeld in onze eigen C'est Arrive Pres De Chez Vous, Man Bites Dog voor de Amerikanen, een film die Oliver Stone naar eigen zeggen zelf uitstekend vindt. Het moordenaarskoppel vinden we ook terug in Bonnie And Clyde. Verder is de film doorspekt met gebeurtenissen en sferen uit The Doors, A Clockwork Orange en Kalifornia. Opvallend zijn ook de overeenkomsten met Zoo TV, het fictieve TV station waarmee U2 de televisie op de korrel nam in haar concerten.
Natural Born Killers is weer zo'n typische 'love it or hate it' film, die ongetwijfeld zijn gading aanbidders zal vinden, en aldus tot de cultstatus zal worden verheven. Ofwel vind je hem walgelijk ofwel vind je hem het einde. Het geweld is gratuit en ontziet niets, maar ondanks het absurde en het geweld is Natural Born Killers ook voor een groot stuk een liefdesverhaal. Twee getormenteerde zielen vinden in elkaar een vertrouweling en bouwen een onverwoestbare liefde op, de rest van de wereld is rijp voor het kerkhof. Over de acteurs kunnen we kort zijn: Woody Harrelson is goed, Tommy Lee Jones en Robert Downey Jr. zijn dat ook maar verliezen op het einde de controle over hun personage, en aan Juliette Lewis maken we al lang geen woorden meer vuil. In regisseur Oliver Stone kunnen we het talent van Platoon jammer genoeg niet meer terugvinden. Van één ding kunt u alvast zeker zijn: een film als Natural Born Killers heeft u nog nooit gezien.