Zoals de ondertitel al doet vermoeden is Renaissance Man een prent die een aantal reeds gebruikte thema's combineert en zo een nieuw thema tracht te creëren. Sommigen mogen dan nog beweren dat je een film op zichzelf moet bekijken en niet mag vergelijken met andere, als de inspiratiebron er vingerdik opligt, is het noodzakelijk dat die vermeld wordt.
In Summer School, een teen-pic komedie met Mark Harmon, werd een nonchalante sportleraar verplicht een stelletje nietsnutten tegen zijn en hun zin bijles te geven in het midden van de zomervakantie. In Renaissance Man ziet reclamemaker Bill Rago zich genoodzaakt een baan aan te nemen in het leger waarin hij een achttal korporaals met laag I.Q. tegen hun en zijn zin enkele weken bijscholing moet geven. Toch slagen beide kersverse leerkrachten erin de sympathie van de klas voor zich te winnen, en de leerlingen zelfs iets bij te leren.
In Dead Poets Society geeft Mr. Keating les op een baanbrekende manier, waardoor hij de oerconservatieve schooldirectie in het harnas jaagt. Wanneer een ongelukkige student zelfmoord pleegt, krijgt hij daar de schuld van. In Renaissance Man zitten verschillende onderwijsscènes die recht uit Dead Poets hadden kunnen komen. Rago geeft les op een zeer losse manier en krijgt zo de lokale autoriteiten, de boosaardige drilinspecteur Cass, op zijn dak. En wanneer halverwege de film één van zijn studenten wordt gearresteerd voor drughandel, is Rago daar verantwoordelijk voor. Ondanks alles kan hij rekenen op de steun van zijn klas.
Samengevat: maak een mix van Summer School en Dead Poets Society, overgiet het geheel met een pittig Private Benjamin sausje, laat het geheel sudderen op het vuur en het resultaat is Renaissance Man.
Met Renaissance Man scoort Penny Marshall niet haar beste film tot nu toe. Zowel Big als Awakenings als A League Of Their Own staan een trede hoger op de ladder. Het middenstuk, waarin Bill zijn leerlingen Shakespeare leert begrijpen, is veel te lang gerokken en gaat op den duur zelfs danig vervelen, en dat zijn we niet gewend van Penny Marshall.
De onderwijsscènes zijn soms nogal banaal en geforceerd, en zijn dikwijls slechts heel gewone cinema. Op geen enkel moment straalt de prent de magie uit, die Dead Poets Society uniek maakt. In Marshalls vorige drie films liep het lekker met haar typische lach-en-traan formule, maar voor Renaissance Man werkt dat recept niet zo best.
Ondanks dat alles heeft de film zo zijn vertederende en grappige momenten, en is hij zeker niet zo slecht als deze bespreking wel doet vermoeden. Danny DeVito is nu eenmaal Robin Williams niet. Naast hem kan u overigens Gregory Hines en Calvin Kline-uithangbord Marky Mark herkennen. Renaissance Man is niet slecht, maar wel als je bedenkt dat hij door Penny Marshall werd geregisseerd.