Speed is het regiedebuut van Jan De Bont, de Nederlandse cameraman die onsterfelijk werd door prachtige beelden te schieten voor films als The Hunt For Red October, Basic Instinct en Die Hard. En wat voor een regiedebuut. In Hollywood is het de gewoonte dat een regisseur zich opwerkt van low budget naar grotere films. De Bont daarentegen kreeg voor zijn eerste film meteen een aanzienlijke som toegeschoven en een script dat smeekt om een ervaren regisseur.
Jack Traven en Harry Temple vormen een efficient team in de LAPD, en slagen erin dertien gijzelaars te bevrijden uit een lift die terrorist Howard Payne dreigt op te blazen. De doodgewaande Payne wil kost wat kost wraak nemen en plaatst onder een bus een bom die wordt geactiveerd wanneer de snelheid van het voertuig de 75 km/u overschrijdt, en die ontploft wanneer die snelheid zakt onder de 75 km/u. Dit is natuurlijk een geniaal gegeven dat zich dankbaar leent om een verpletterende filmervaring van te maken. Traven onderneemt werkelijk al het denkbare om de passagiers in veiligheid te brengen, maar zoals het hoort in dit soort film, loopt alles fout. Tenslotte wacht de kijker nog een lawaaierige finale in de splinternieuwe metro van Los Angeles waar het conflict in een persoonlijke confrontatie wordt uitgevochten.
Speed probeert in essentie een Die Hard op wielen te zijn, niets meer en niets minder. Daar slaagt hij dan ook helemaal in. Die Hard is de moederfilm geweest voor vele actieprenten, dus is het niet zo dat Speed Die Hard evenaart. Speed is gewoon een zeer sterke actiefilm die de kijker al vanaf de eerste minuut naar de keel grijpt en die niet meer loslaat gedurende twee uur.
Mooie jongen Keanu Reeves (Traven) is geknipt voor atletische rollen als deze in Speed en in het wat oudere Point Break: een uitstekende keuze voor de Bruce Willis van de autobussen. Loser Jeff Daniels (Temple) is een beetje miscast. Hij heeft niet de uitstraling om de superheld te spelen. Goedaardige vamp Sandra Bullock is het vrouwelijk schoon van dienst als Annie. Zij begint overigens Hollands lieverdje te worden: de eerste bekendheid verwierf ze dank zij The Vanishing, George Sluizers remake van zijn eigen Spoorloos, en nu scoort ze met Jan De Bont opnieuw. Veteraan Dennis Hopper tenslotte speelt voor de zoveelste keer in zijn carriere de psychopaat, Howard Payne.
Jammer genoeg moet het gezegd worden: er zitten enkele zeer grote gaten in het script, en niet alleen daar. Zonder al te veel te verklappen over de film, lijkt het ons toch sterk dat uitgerekend Dennis Hopper, die de hele film van alles op de hoogte is en alles ziet, toevallig de enige is die niet weet dat de bus ontploft is. En dat een loodzware bus over een gapend gat in een onafgewerkte autosnelweg raast, loopt evenmin over van geloofwaardigheid. Op het einde van Speed wordt het allemaal een beetje overdreven, dan is het echt genoeg geweest. Alles bij elkaar niettemin ijzersterk amusement.