Duizendpoot Tom Lanoye (columnist, schrijver en allround performer) pende zijn debuutroman Alles Moet Weg neer in 1988. Het boekje gleed aanvankelijk maar magertjes over de toonbanken, maar nu, acht jaar later, is het uitgegroeid tot een bestseller én een cultroman. Een verfilming heeft lang op zich laten wachten, hoewel er al onmiddellijk interesse was. Lukas Van der Taelen, Pierre Drouet en kortfilmer Rudolph Mestdagh waren lange tijd in de running voor de regie; Marcel Van Tilt en Bart Peeters voor de hoofdrol. Ten slotte sloegen regisseur Jan Verheyen, producent Dirk Impens en scenarist Christophe Dirickx de handen in elkaar. Tom Lanoye himself schaafde de dialogen bij en schreef een extra voice-over.
Het resultaat is een heuse Vlaamse roadmovie. Die begint in de Faculteit Rechten, waar Tony Hanssen, zoon van een procureur en een steenrijke familie, een miserabel examen aflegt. Hij besluit er de brui aan te geven, steelt wat geld van zijn (op wereldreis zijnde) ouders, koopt een gammele bestelwagen en trekt de baan op. Hij is er namelijk van overtuigd rijk te worden met het verkopen van lucht. Op die manier komt hij onder meer terecht in een café en op een oervlaams huwelijksfeest. Alles verandert echter als hij, op hardhandige manier, kennis maakt met Andreeke, een 'loser' en dief met straffe verhalen, die hem willens nillens opvordert voor een klus.
In Alles Moet Weg doorkruisen we een Vlaanderen met een fin de siècle-achtig landschap. Jan Verheyen, de gladde stilist, brengt dit alles in een voor hem verrassend authentieke ruwe regie, met veel close-ups en schokkerige beelden. Het rechttoe-rechtaan verhaal (dat afstevent op een onvermijdbare crisis) wordt doorspekt met een enkele flashback. Het zwaartepunt van Alles Moet Weg ligt echter niet in het beeld maar in het woord. De dialogen zijn soms subtiel, soms absurd, maar altijd vinnig, venijnig, ironisch en cynisch. Naar het einde toe krijgt het geheel een wrange tragikomische toets. Tom Lanoye op zijn best, zullen we maar zeggen.
Als Tony en Andreeke zijn zowel Stany Crets als Peter Van den Begin duidelijk op dreef. Ze leveren ijzersterke acteerprestaties. Bart De Pauw krijgt, als Tony's studievriendje, niet echt de kans zich tegen dit acteergeweld te verdedigen en blijft wat op de achtergrond. Jaak Van Assche maakt indruk als ex-para, een keer tijdens een huwelijksfeest, een andere keer tijdens een nachtelijke controle. Voor de rest zijn we blij dat deze film de gelegenheid niet te baat neemt een hele resem van bekende bévé's de revue te laten passeren. Met een meeslepende Noordkaap op de achtergrond en de focus gericht op woord en acteur, houdt Jan Verheyen zich gelukkig niet met zulke futiliteiten bezig. Alles Moet Weg, maar hij mag blijven. En Tom Lanoye ook.