Je vraagt je af waar de grenzen van de techniek en het menselijke kunnen liggen. In 1928 knutselde Walt Disney Steamboat Willie in elkaar, de eerste tekenfilm met geluidsband. Drie jaar later kwamen de eerste tekenfilms in Technicolor. En wat een triomf in 1937, toen met Sneeuwwitje de eerste lange tekenfilm bij elkaar werd getekend. Dat louter tekenwerk alleen het succes van het genre niet in stand zou kunnen houden, wist men al in de jaren veertig, toen men experimenteerde door animatie en klassieke film met elkaar te vermengen (Fantasia). Het duurde echter tot in de jaren negentig eer men de stap waagde de tweedimensionele klassieke tekenfilm vaarwel te zeggen.
The Nightmare Before Christmas was de eerste stap, in Beauty and The Beast zaten er ook heel wat scènes die door de computer waren gegenereerd. Toen groeide bij de Walt Disney Feature Animation het idee een volwaardige bioscoopfilm te maken, waarbij de animatie enkel en alleen door middel van computers geproduceerd werd. Driehonderd bakbeesten draaien samen ruim 800.000 uren. Het resultaat is dan ook verbluffend: een film van absolute technische perfectie. Geen detail werd over het hoofd gezien, hetgeen het visuele effect verbazingwekkend maakt. Het creatieve team onder leiding van Ralph Eggelston creëerde een universum waar je zo in zou kunnen stappen.
Computers aan het werk zetten en software ontwikkelen is namelijk één ding, maar levensechte personages uit het niets toveren en een behoorlijk verhaal aan elkaar breien is een ander paar mouwen. Geen probleem echter in deze Toy Story: je hebt de indruk dat het speelgoed echt leeft, ze hebben een ziel. Geen prentjes uit een boek, maar personages van vlees en bloed. Dat is vooral te danken aan de onuitputtelijke inzet en verbeeldingskracht van regisseur John Lasseter, die samen met Joel Cohen, Peter Docter, Joe Ranft, Alex Sokolow, Andrew Stanton en Joss Whedon het verhaal schreef. Randy Newman zorgt voor schitterende muzikale intermezzo's met You've got a Friend in Me als absolute uitschieter.
Voor diegenen die de voorbije maanden op Mars gecampeerd hebben, nog eens kort waar deze parel aan de Disney kroon over gaat. Andy Davis is een zesjarig jongetje met een uitgebreide verzameling speelgoed. Zijn favoriet is de cowboy Woody. Voor zijn verjaardag krijgt hij echter een nieuw speleding, de hypermoderne Buzz Lightyear, een superheld uit de ruimte. Woody wordt door Andy verwaarloosd en zoekt een manier om opnieuw Andy's favoriet stukje speelgoed te worden. Samen met het ander speelgoed vormt Andy's speelkamer een microkosmos van het leven. Toy Story is dan ook een film die op verschillende niveaus bekeken kan worden: van een ongelofelijk grappige buddy-movie tot een diepere satire op het menselijke bestaan. En na het bekijken, ben je van één ding absoluut zeker: de magie bestaat. Tot in de eeuwigheid en verder.