CYCLO

Oorverdovende beeldenstorm

Tran Anh Hung is, vooral na zijn De Geur Van De Groene Papavers een graaggeziene cineast bij het cinefiele publiek. Cinefiel staat wel eens vaker synoniem voor 'niet gemakkelijk te verteren', en dat is wel het minste dat van Cyclo kan gezegd worden.

Wie er, met de hype die er heerst over multimediale en interactieve toestanden, aan zou twijfelen dat het bekijken van een film ook een intense en overheersende audio-visuele ervaring kan zijn, moet dringend alle commerciële neigingen laten vallen en Cyclo gaan bekijken. Deze film wordt immers vergezeld van een loodzware geluidsband, die, samen met een overweldigende beeldenstorm, de kijker totaal verplettert.

Het verhaal van een jonge cyclo (soort riksja-bestuurder) wiens fiets gestolen wordt en die daardoor in het misdaadmilieu sukkelt speelt zich af in Ho Chi Minh stad in Vietnam, en daar heeft de kijker ook het gevoel geweest te zijn na het uitzitten van deze film. Enkel de geur ontbreekt.

Tran Ahn Hung had reeds met De Geur Van De Groene Papavers een veelgelauwerde film op zijn naam staan, en na deze film mag hij ongetwijfeld zijn trofeeënkast uitbreiden, want na de Gouden Leeuw van Venetië was hij ook de grote winnaar in het jongste Filmfestival van Gent.

Cyclo is zeker geen hapklaar brokje ontspanning uit de Hollywoodstal, maar wie zich gemotiveerd in z'n bioscoopzetel heeft genesteld zal doorheen de film misschien wel een aantal parallellen ontdekken die de bewegingsredenen van een belangrijk en machtig personnage verklaren. Verf en vis, en de rest kunt u zelf wel ontrafelen.