Soms krijgen we het gevoel dat gerechtsdrama's bijna even oud zijn als de mensheid zelf, en als men ons dan nog naast de vele films bestookt met meerdere series, dan blijven we liever thuis met een goed boek. Enkel de buitengewoon mooie Nederlandse serie Het Pleidooi kon ons bekoren. Voor Murder In The First klapten we ons boek dicht en besloten het nogmaals te wagen. Meer gedreven door een aantal grote namen (vooral Kevin Bacon en Gary Oldman) dan door het verhaal keken we ernaar, en keerden redelijk tevreden terug.
Henri Young (Kevin Bacon) belandt in het begin van de jaren dertig wegens het stelen van een luttele 5 dollar in Alcatraz. Hij besluit met drie medegevangenen te ontsnappen maar dit wordt, wegens het verraad van één van zijn medevluchters, verijdeld. Als tuchtmaatregel wordt hij drie jaar lang in afzondering opgesloten, en zijn enig contact met mensen bestaat erin afgeranseld en mishandeld te worden.
Uiteindelijk wordt hij vrijgelaten, en gebroken als hij is, vermoordt hij zijn verrader voor de ogen van tweehonderd getuigen. Zijn advocaat is een jonge snotneus (Christian Slater) vers uit school, en iedereen is er van overtuigd dat het een rechtzaak van enkele minuten zal worden terwijl de gaskamer in orde wordt gebracht. Tot hij besluit, tegen de raad van iedereen in, om Alcatraz (met de plaatselijke directeur - Gary Oldman) te beschuldigen van misdaden tegen de mensheid.
Het verhaal is gebaseerd op ware feiten wat het script natuurlijk een grotere diepgang geeft. Het geheel is natuurlijk redelijk voorspelbaar, en bepaalde rechtbankscènes hebben we precies al eens eerder gezien. Maar toch bleven we geboeid kijken.
Vooreerst waren er natuurlijk prachtrollen van Kevin Bacon en professioneel kameleon Gary Oldman. Christian Slater probeerde hier tegenop te tornen, maar slaagde daar niet helemaal in. Ook de symphonische score mocht er best wezen, maar over de fotografie zijn we dan weer verdeeld. De beelden zelf waren soms adembenemend (vooral als er met tegenlicht werd gewerkt), maar de nogal vergezochte camerabewegingen vonden we storend. Men had blijkbaar continu een Steadicam en een kraan ter beschikking, en dat zullen we geweten hebben.
De goeden zijn natuurlijk zeer goed (al dan niet na een moord gepleegd te hebben), en de slechten zeer slecht, maar dat weerhield er ons ook niet van om Star Wars leuk te vinden. De film is zeker geen meesterwerk, maar over onrecht kan nooit genoeg gezegd worden, en daarom is dit toch wel een aanrader.