Il Postino is het (gedeeltelijk) waargebeurde verhaal van een onwaarschijnlijke vriendschap tussen een simpele postbode en een sterk gewaardeerde dichter. Een onversleten Massimo Troisi kruipt in de huid van Mario, de postbode, en een altijd uitstekende Philippe Noiret speelt Pablo Neruda, de dichter. Michael Radford (White Mischief) houdt de touwtjes stevig in handen.
In 1952 vlucht de beroemde Chileense dichter, Pablo Neruda, naar Italië uit schrik voor het regime in zijn land. In Italië wordt hij als een held ontvangen, en krijgt van de regering een leuk huisje op het zonnige eiland Capri. Wanneer het plaatselijk postkantoor plotseling overstelpt wordt met brieven voor Neruda, nemen ze Mario, de zoon van een visser, in dienst om de brieven dagelijks te bezorgen.
Het eerste contact tussen de twee - een simpele visserszoon en een vermaarde liefdesdichter - verloopt nogal strak, maar langzamerhand wint Mario het vertrouwen van de dichter. Neruda lijft de postbode in in de lyrische wereld van de poëzie, het leven, en... de liefde. Want met de hulp Neruda probeert de stuntelige Mario het hart te veroveren van Beatricé Russo, een oogverblindende schoonheid die een cafeetje in het dorp uitbaat. Ook dit loopt eerst niet van een leien dakje, maar als Mario zelf de kracht vindt het één en ander op papier te zetten, valt het meisje toch voor de verborgen charmes van Mario.
Il Postino is een buitengewoon betoverend stukje cinema dat zeker niet moet onderdoen voor een Fellini of een Tornatore. Op een innemende manier zit je twee uur geboeid te kijken naar poëtische beelden en een magische vriendschap tussen twee uiteenlopende mensen. Die onwaarschijnlijke vriendschap (Mario en Neruda) wordt nog eens extra in de verf gezet door een al even onwaarschijnlijke liefde (Mario en Beatricé).
Net als Cinema Paradiso (oscar Beste Buitenlandse Film 1988) wordt Il Postino niet alleen gedragen door een bijna lyrische camera, maar ook door een allegaartje uitmuntende acteurs. Phillipe Noiret prijkt natuurlijk bovenaan de affiche, maar het is vooral de Italiaanse topacteur, Massimo Troisi, die ditmaal alle lof verdient. Zijn vertolking van de onzekere Mario is op zijn minst een oscar waard. Alleen spijtig dat Troisi het niet meer zal meemaken. Hij stierf één dag na de laatste opnamen. Troisi, die amper 41 jaar was, laat wel een kleinood achter.
Il Postino (1994) veroverde eerst Amerika en liet dan pas zijn sporen na op de Europese festivals. Nu is hij ook te zien bij ons. Een film die je moet zien. Of anders gezegd: een film die je niet mag missen.