Centraal staat een actrice die zich voorbereidt op haar aandeel in een film (Good Men, ...) over Taiwanese studenten die mee aan Chinese zijde vochten tegen de Japanse bezetters in WO II. De actrice zelf wordt door zeer intieme faxen geplaagd. Deze zijn genomen uit haar verloren dagboek. Door haar faxen wordt ze geconfronteerd met haar drank- en drugsverleden.
Mede door zijn complexe opbouw (verschillende tijdsniveau's) en door de grote hoeveelheden geschiedenis wordt het voor de doorsnee toeschouwer moeilijk om het geheel steeds even aandachtig te volgen. Wie er toch in slaagt, krijgt een knap gestructureerd inzicht in die woelige jaren via de belevenissen van mensen doorheen verschillende tijdsperioden heen.
In 1993 wist regisseur Hou Hsien zich te laten opmerken met zijn sobere Puppetmaster waarin duidelijk zijn aanleg voor het vertellen van verhalen naar boven komt. De prestaties van de crew komen verassend Westers over. Ze zijn geen uitdrukkingsloze wezens zoals nogal eens voorkomt met films uit deze streken. Voor klinken namen als Annie Shuzuka Inoh, Lim Geong en Jack Kao onbekend. Heel spijtig. En maar hopen dat dit pareltje niet bedolven wordt onder Amerikaanse buldozers.