NICK OF TIME

Doden tegen de klok

Het leek allemaal zo veelbelovend: een thriller met 'gewone mensen', waarin de verhaaltijd samenvalt met de filmtijd. In beeld gebracht door actie-specialist John Badham en met Johnny Depp als commercieel sausje had dit de ultieme 'meeleeffilm' moeten worden. Het zal echter voor een andere keer zijn.

Gene Watson's leven - en dat van zijn dochtertje - krijgt een dramatische en misschien wel fatale wending wanneer ze door twee 'politiedetectives' even terzijde worden genomen. Watson (Johnny Depp) krijgt de opdracht om tijdens een politieke meeting de spreker te vermoorden. Indien hij de klus niet geklaard krijgt binnen de 90 minuten zal zijn nietsvermoedende dochtertje het ontgelden.

Watson begeeft zich naar de meetingplaats en zoekt wanhopig naar een uitweg. Hij wordt echter op de voet gevolgd door zijn opdrachtgever (Christopher Walken), en wanneer hij oog in oog komt te staan met zijn slachtoffer, een vrouwelijke senator, slaat hij bijna door. Naarmate het verhaal vordert beseft Watson dat het complot veel groter was dan hij oorspronkelijk had gedacht. Een sympathisant heeft zelfs zijn videocamera meegebracht om heel toevallig de moordaanslag op band vast te leggen. Ook de metaaldetectoren lijken zijn wapen niet te detecteren. Blijkbaar is er niemand die hij kan vertrouwen, en de klok blijft tikken.

De grote troef van Nick of Time (buiten de aanwezigheid van Depp natuurlijk) is het tijdsverloop. Het verhaal speelt zich immers af in dezelfde tijd als die waarin het publiek de film bekijkt. En vermits het hier om een thriller gaat zou dit moeten resulteren in een hoop klamme handen en zwetende voorhoofden in de zaal. Maar jammer genoeg slaagt regisseur John Badham er niet in om de spanning die door Depp op het scherm wordt ervaren in de zaal te projecteren.

Misschien ligt het aan Depp, die - een kleine bril ten spijt - niet echt waarschijnlijk overkomt als de alledaagse boekhouder. Of misschien zijn we zo door Die Hard-toestanden 'verwend' dat een climax zonder bazooka's, neerstortende helikopters, technologische hoogstandjes of spitsvondige uitwegen nu eenmaal te alledaags overkomt.

Feit is dat de film vanuit het concept van een 'real-time' film niet echt geslaagd is. Mooi in beeld gebracht, dat wel. Vermits de kijkers exact weten wanneer de deadline bereikt zal worden zijn alle pogingen van Depp om aan het moorddadig web te ontsnappen niet erg spannend te noemen. Je kan toch niet verwachten dat Badham de teugels lost vooraleer het eindsein wordt gegeven?

De premise van de film is dan wel weer interessant: wat zou je zelf doen als je net als Watson geheel willekeurig 'verkozen' wordt om een zwaar criminele daad te verrichten? En dat terwijl het leven van een geliefde op het spel staat. Zou je inventiever zijn dan Watson/Depp? Dat valt eerlijk gezegd sterk te betwijfelen...

Wat Badham zelf over zijn film en zijn carrière te zeggen heeft, kunt u elders in movie lezen in ons interview met de regisseur.