In Hollywood wordt steen en been geklaagd over de rol van de vrouw in de (Amerikaanse) film. Niet alleen vóór de camera krijgen hun mannelijke collega's de beste rollen, maar ook in de hogere echelons zijn het vaak de maatpakken die de touwtjes in handen houden.
How To Make... is dan ook een welgekome uitzondering, want niet alleen worden alle sterk uitgewerkte rollen door actrices opgeëist, ook de regie en de productie ligt volledig in handen van vrouwen. Het script werd als een verhandeling geschreven door Whitney Otto (een vrouw, inderdaad), en nadat het op de bestsellerlijst van de The New York terecht was gekomen kocht Amblin (van Steven Spielberg) de filmrechten op, en gaf de productie in handen van Midge Sanford en Sarah Pilsbury.
In de film trekt Finn Dodd (Winona Ryder) voor drie maanden in bij haar grootmoeder om er haar eindverhandeling af te werken, en om haar relatie met Sam (Dermot Mulroney) te re-evalueren. Haar grootmoeder (Ellen Burstyn) is lid van een naaiclubje dat samen thematische lappendekens maakt. En ter gelegenheid van Finn's komst hebben ze besloten om als huwelijksgeschenk een quilt te maken. Alleen is Finn helemaal niet meer zeker of ze wel met Sam of wie dan ook wil trouwen.
Elk deel van het lappendeken is voor elk van de naaisters ook een persoonlijke getuigenis van een diepgewortelde liefde. Een liefde die de rest van hun leven, en vaak ook van dat van anderen, beïnvloed heeft. En terwijl Finn die verhalen over gebroken liefdes en levensvreugde gevende relaties aanhoort wordt haar twijfel groter. Maar de naaiclub blijft doorwerken aan haar huwelijksgeschenk.
Het publiek voor deze film kan je gemakkellijk in twee delen opsplitsen. Enerzijds zijn er de mensen die graag een kleine intimistische film zien waarbij de emoties en levenswijzigende keuzes centraal staan. En anderzijds zijn er de Winona Ryder-fans. Maar jammer genoeg zullen beide groepen eerder teleurgesteld de zaal verlaten. Emoties zijn er wel, maar vermits die verweven zijn in verhalen die op zich natuurlijk wel vaak intriest zijn, maar die ons toch niet konden beroeren, werd elke emotionele inleving in de kiem gesmoord. En dit niettegenstaande de groep oudere vrouwen bevolkt is met een paar eminente Hollywoodnamen zoals Anne Bancroft, Maya Angelou, Ellen Burstyn en Kate Nelligan. Zelfs mevrouw Spielberg geeft acte de présence.
Het zijn juist die grootheden die ook de schermtijd van de mooie en getalenteerde Winona Ryder afnemen, en zoiets zou wettelijk moeten verboden worden. Twee lichtpunten zijn dan weer de muziek van Thomas Newman en de mooie fotografie van Janusz Kaminski, wiens werk in Schindler's List terecht met een oscar werd bekroond.