Het mag trouwens op z'n minst verbazend genoemd worden dat Hollywood nog niet eerder de mythe van Loch Ness onder de loep heeft genomen. Nu komt er het dan eindelijk van. De Schotse toeristische dienst wrijft alvast de handen in elkaar maar als filmfreak zijn we iets minder enthousiast. Niets aan te doen.
De op z'n minst eigenaardige wetenschapper Dempsey (zonder Makepeace deze keer) krijgt van zijn directe oversten te horen dat hij naar de Schotse highlands moet vertrekken om voor eens en altijd komaf te maken met de legende van het monster van Loch Ness. Hij stoot ter plaatse echter op enorm wantrouwen van de plaatselijke bevolking, die er zo ongeveer alles aan doen om de man het leven zuur te maken.
Enkel de herbergierster Laura en haar dochter Isabel bij wie Dempsey intrekt tonen iets of wat begrip voor 's mans activiteiten. Na enkele dagen onderzoek lijkt de opdracht afgelopen: de hoogtechnologische apparatuur vindt geen spoor van Nessie. Dat is echter buiten de kleine Isabel gerekend, die Dempsey uiteindelijk zal tonen naar waar hij zolang heeft gezocht.
Loch Ness is het debuut van televisie- regisseur John Henderson. Hij probeert op alle mogelijke manieren de kijker vanaf de eerste sequenties duidelijk te maken dat Nessie geen legende of een puur verzinsel is, maar - god beware ons - een lief, kordaat, E.T.-achtig beestje. Iets waar de brave ziel niet helemaal in geslaagd is.
Voor de opbouw van Nessie opteerde de producenten voor de professionele creativiteit van de Jim Henson-groep. Laat u echter niets wijsmaken: vergelijkingen met bijvoorbeeld Jurassic Park zijn volledig uit den boze. Net zoals in Jaws - die andere Steven Spielberg prent - komt het lieve beestje slechts sporadisch in beeld. Maar bijdragen tot enige opwinding doet dit hier allerminst.
Een chronisch gebrek aan spanning is overigens de grootste kwaal van deze Loch Ness. Het blijft meestal bij enkele schuchtere pogingen, die - letterlijk en figuurlijk dan - de mist ingaan. Ook qua humor en romantiek, twee andere vlakken waar de prent zich meent te moeten manifesteren, hebben we al betere voorbeelden gezien. Goede bedoelingen troef, maar ze op een behoorlijke wijze uitwerken is nog een andere zaak natuurlijk.
Om af te ronden nog eens een blik op de cast: Ted Danson (Dempsey) geraakt maar niet af van zijn Cheers-typetje en klein grut van dienst Kirsty Graham (Isabel) doet haar best maar ook niet meer dan dat. Met Joely Richardson (Laura) zien we tenslotte het typische Schotse cliché: koppig en trots. Enkel de kilt en de doedelzakken mankeerden we nog.