Deze legendarische filmpersoolijkheid schreef reeds midden jaren vijftig filmkritieken. Hij was de hoofredacteur van het beroemde Franse filmtijdschrift Les Cahiers du Cinema (1957-1963). In het begin van de jaren vijftig maakte hij zijn eerste kortfilm, Présentation ou Charlotte et son Steak (1951).Acht jaar later realiseerde hij zijn eerste langspeelfilm, Le Signe du Lion.
Rohmer beperkte zich niet alleen tot het maken van films. Opgemerkt zijn ook zijn theaterproducties Catherine de Heilbronn, Le Trio en Mi Bemol. Toch zal deze regisseur vooral geapprecieerd worden omwille van zijn artistieke bijdrage aan de laatste veertig jaar Franse filmgeschiedeis. In deze periode zijn er maar weinigen die op zo'n vaardige manier weten om te gaan met de taal als Rohmer. Ook bleef hij film na film dezelfde luchtige, intimistische stijl aanhouden. Zo ook voor Conte D'Eté.
Deze inhoudrijke praatfilm speelt zich af tijdens de vakantieperiode met jongeman Gaspard als hoofdpersonage. En Gaspard vindt zijn leven oersaai. In feite wacht hij op de hypothetische Lena, een meisje waarop hij verliefd is. Maar ondertussen maakt hij kennis met Margot. Deze mondige jongedame is alleen maar geïntresseerd in een vriendschappelijke relatie met hem. Door deze afwijzing komt Gaspard terecht in de armen van de knappe Solène. Hij leerde haar kennen tijdens een avondje uit in een discotheek. En deze brunette wil niet alleen vriendschap maar ze wil een echte relatie. Nu wordt het echter van het goede teveel voor onze eeuwige twijfelaar.
Door middel van schitterende dialogen volgen we de wisselende keuzes van het hoofdpersonage. Het valt op dat de zesenzeventig-jarige regisseur tegen de huidige manier van filmmaken ingaat. Hij kiest volledig voor de inhoud van zijn creaties in plaats van voor talloze explosies of voor een snelle montage zoals in zo veel Amerikaanse films.
Praktisch voor al zijn langspeelprojecten koos hij voor onbekend talent. Dit is uniek en gedurfd; deze manier van werken staat in schril contrast met de werkwijze van vele collega's van hem. Hoeveel films kunnen nog tot stand komen zonder de aanwezigheid van een ster? In Conte D'Eté presteerden Melvil Poupaud (Gaspard), Amanda Langlet (Margot), Aurélia Nolin (Léna) en Gwenaelle Simon (Solène) zeer goed. Ze gaven aan hun figuren veel dynamisme en geloofwaardigheid mee.
Mede door het vlotte scenario en de boeiende vertolkingen verveeld deze zomerfilm nooit. In tegendeel, doorheen de film is er altijd een vreemde spanning aanwezig. De nieuwsgierigheid naar de definitieve keuze van Gaspard is hieraan niet vreemd.