LET'S TALK ABOUT SEX

Aanvankelijk is het allemaal pure pret, maar één na één worden de drie vrouwen door de interviews geconfronteerd met hun eigen ikje en merken ze dat achter alle façades, achter alle pret en lust, één grote angst schuilgaat: de angst van niet geliefd te worden.

So far, so good. Maar het is een Amerikaans product, dus moet er wel een happy-end komen. Je mag praten over seks, maar er moet een moraal in zitten, anders ga je naar de hel en als toeschouwer moet je het dan maar voor lief nemen dat uiteindelijk voor de jonge vrouwen die centraal staan in de film alles terecht komt.

Het idee voor de film kwam er op een avond dat Troy Beyer met enkele vriendinnen aan het praten ging over seks en relaties. 'Wat me verbaasde was het feit dat als we over dingen spraken waarvan we hielden, dan had elke vrouw een magische blik, maar als we over onprettige dingen praatten, dan was iedereen triest of ontroerd en wanneer het over trucjes ging moest iedereen giechelen.' Beyer ging de straat op en interviewde vrouwen over hun geheimen. Stilaan groeide de idee om deze interviews te combineren met een eigen verhaal.

Troy Beyer speelt in deze film de hoofdrol, ze regisseert en tekende voor het script. Deze artistieke duizendpoot kan trouwens terugblikken op een rijke carrière die begon toen ze vier was, aan de zijde van de grote vogel uit Sesamstraat. Later volgde ze een acteursopleiding en kwam ze onder meer terecht in Coppola's The Cotton Club. Ze was verder te zien in Dynasty en onlangs nog in The Gingerbread Man van Robert Altman.

Voor Paget Brewster is de rol van Michelle de eerste grote filmrol, op tv was ze onder andere te zien in Friends. Trouwens ook Randi Ingerman is vooral bekend van tv-optredens in Mike Hammer en Miami Vice, hoewel, misschien zullen sommigen zich haar herinneren uit The Two Jakes van Jack Nicholson.

Let's Talk About Sex is een ambigue prent. Aan de ene kant is er het documentaire aspect dat best boeit al komt het vaak erg rauw over. Hier zijn absoluut geen reine kostschoolmeisjes aan het woord. Spijtig dat dat alles te niet gedaan wordt door het al te zeemzoete verhaal dat er rond gesponnen wordt: Jazz's confrontatie met haar moeder, Jazz's ontboezemingen tegenover haar ex-verloofde Michael, de hereniging van Jazz's lesbische zus met haar partner, het maakt er allemaal te veel een sentimentele tranentrekker van.