WILD WILD WEST

De Amerikaanse pers vergeleek Wild Wild West wel eens met Batman and Robin en dat is geen goed teken. Helemáál geen goed teken. Batman and Robin toonde namelijk hoe je met groots spektakel en gebrek aan verhaal een film kon kraken. Wild Wild West kopieert Batman and Robin tot in alle details: een hopeloos zwak verhaal wordt opgehangen aan een groots spektakeldecor. Daartoe werd het budget opgeschroefd tot 115 miljoen dollar - en dat merk je elke seconde van de film. Daar gaat de eed die Barry Sonnenfeld gezworen had na Men In Black: dat hij nooit nog een grote effectenfilm zou draaien. Maar, zo gaat het verhaal, Sonnenfeld is een grote fan van de originele tv-serie, en daar kon hij wel een uitzondering voor maken. Die serie liep zo'n dertig jaar geleden in de Verenigde Staten, elke vrijdagavond op CBS. Jim West (rol van Robert Conrad) en zijn sidekick Artemus Gordon (rol van Ross Martin) boeiden het publiek van 1964 en 1969 (de eindeloze reruns niet meegerekend). Maar het verfilmen van tv-series is niet altijd een gouden formule: zie recent nog The Avengers en The Mod Squad: superflops in het kwadraat.

Hoe dan ook, in Wild Wild West maken we wederom kennis met Captain James West (Will Smith), een impulsieve scherpschutter die de corrupte officier General McGrath (Ted Levine) op de hielen zit. Deze man, die de bijnaam 'Bloodbath' heeft, klissen is zijn grote opdracht. Op zijn achtervolging komt hij in contact met de U.S. Marshal Artemus Gordon (Kevin Kline), een soort geniale uitvinder, die ook een meester is in de kunst van de vermomming. Ook Artemus maakt jacht op McGrath, maar die weet keer op keer uit handen van zowel West als Artemus te ontsnappen. Tot de President Ulysses S. Grant himself West en Artemus met de opdracht belast om samen McGrath in te rekenen. Het duo zet de achtervolging in op Artemus' futuristische trein, de Wanderer, geleid door de mysterieuze Coleman (M. Emmet Walsh). Op die manier komen ze aan in New Orleans.

Daar lopen ze de geniale maar diabolische Dr. Arliss Loveless (Kenneth Branagh) tegen het lijf, een veteraan die tijdens de oorlog beide benen verloor. Hij zint op wraak en wil het einde van de Verenigde Staten van Amerika. Ze maken ook kennis met de bloedmooie maar mysterieuze Rita Escobar (Salma Hayek), een entertainster die vertelt dat ze op zoek is naar haar vader, een weterschapper die tijdens de oorlog in het niets is verdwenen. En zo heeft iedereen wel zijn queeste te volbrengen in dat post-oorlogslandschap van het oude Westen anno 1869. Kunnen West en Artemus Loveless stoppen?

Natuurlijk, wat had je anders verwacht? Alles in Wild Wild West is zó voorspelbaar dat het knap vervelend wordt. Vervelend zijn ook de kinderachtige humor, de cartooneske figuren en de riducule actiescènes. Ooit was Wild Wild West een mysterieus en prestigieus project: deze prent ging een futuristische western worden zoals we nog nooit gezien hadden, dé blockbuster van de zomer van 1999. Wat overblijft is een slechte kinderfilm, een Jules Verne-afkooksel waar misschien alleen 12-jarigen wat aan hebben. Zij zullen zich de ogen uikijken op onder meer de oogverblindende mechanische reuzenspin, die op het einde zijn opwachting maakt. Allemaal heel spektakulair, maar het dient tot twee keer niks.

Zonde ook van zoveel acteertalent. Will Smith poot nog maar eens een doorslagje van zichzelf neer en het zal ons benieuwen om te zien of hij in zijn volgende samenwerking met Barry Sonnenfeld (de biopic over het leven van bokslegende Muhammed Ali) eindelijk ook eens wat ernstigs zal laten zien. Kevin Kline is best wel goed als de halfgare Artemus Gordon, maar wat een staaltje van je reinste overacting geeft Kenneth Branagh niet weg in de rol van de slechterik. En Salma Hayek? Nóg een extra reden om vroegrijpe pubers aan het scherm te kluisteren. Indien ouder dan twaalf: onthouden dus.