DISTURBING BEHAVIOR

En toch, Disturbing Behavior hééft iets in zich wat een goede film had kunnen opleveren. Het is één zin, een knipoog naar Pink Floyd, die een dolgedraaide schoolconciërge op een bepaald moment roept: 'Hey, teacher, leave them kids alone!' Dit had een film kunnen zijn over leerlingen die in opstand komen tegen de overdreven macht van leraars die jongeren niet laten zijn wie ze eigenlijk willen zijn. Een opstand van het gevoel tegen het intellect, van de passie tegen de rede, van de leerling tegen de leraar. En ergens is deze prent dat ook, maar de uitwerking is zo slordig en zwak, dat het belachelijk overkomt. Een gemiste kans, heet zoiets. Alsof de makers genoegen hebben genomen met het concept op zich, zonder de moeite te doen om het ook werkelijk uit te werken. Een kritiek die je ook hoort in verband met Teaching Mrs. Tingle, de vólgende tienerhorrorfilm die zich in een high school afspeelt en het geflopte regiedebuut van Kevin Williamson is, de man waar het nota bene allemaal mee begon.

We stappen de film in met Steve Clark (James Marsden), die na de zelfmoord van zijn oudere broer samen met zijn familie naar het rustige Cradle Bay verhuist. Op zijn nieuwe school maakt hij kennis met de outcasts Gavin en U.V., die hem de school laten zien. Die wordt beheerst door de Blue Ribbons, een groepje van perfect uitziende, populaire en intelligente leerlingen. Volgens Gavin is er met de Blue Ribbons iets vreemds aan de hand, aangezien hij iemand van hen een moord heeft zien plegen. Niemand gelooft Gavin echter. Ook Steve niet, die het veel te druk heeft met verliefd worden op het vrijgevochten meisje Rachel. En toch zit er iets niet in de haak. Steeds meer en meer leerlingen sluiten zich aan bij de Blue Ribbons en worden perfecte, robotachtige leerlingen...

Een typisch verhaaltje voor The X-Files dus, zij het eentje voor de allerzwakste reeks afleveringen. Het zal wel dat hoog X-Files gehalte geweest zijn dat David Nutter (regisseur van verschillende afleveringen van die populaire show) zo aansprak. Maar dit is The X-Files for dummies. Het basisgegeven wordt nauwelijks uitgewerkt, elke vorm van spanning of sfeer ontbreekt en de film (nauwelijks 80 minuten lang) is niet meer dan een warrige aaneenschakeling van stupide scènes, die je bij wijze van hersenarbeid van dommer naar domst zou kunnen proberen klasseren, als de keiharde muziek je daar tenminste de kans toe laat. Helemaal te dom wordt het wanneer de ogen van de Blue Ribbons rood beginnen gloeien, wat een totaal belachelijk effect geeft. Alles aan Disturbing Behavior is slecht, de karakters vol cliché's incluis. Alleen fans van Katie Holmes, die de opstandige Rachel speelt, kunnen hun ogen de kost geven. Maar om Little Miss Perfect aan te gapen, kun je evengoed 80 minuten naar haar foto kijken. Kost je minder; meer plezier verzekerd.