De film vertelt het levensverhaal van de getalenteerde celliste Jacqueline du Pré (gespeeld door Emily Watson). Gedeeltelijk ook gebaseerd op het boek A Genius in the Family van Hilary en Piers du Pré, Jackie's zus en broer, is dit niet zomaar een the rise and fall of... geworden, maar meer het verhaal van twee onafscheidelijke zusjes.
Van kindsbeen af leven Hilary en Jackie in hun eigen gesloten wereldje van muziek en gegiechel. Hilary, de oudste van de twee, staat een succesvolle muzikale carrière te wachten, maar al vlug moet ze de duimen leggen voor het uitzonderlijke talent van de jonge Jackie. Hilary heeft het moeilijk wanneer alle aandacht plotseling naar haar jongere zus gaat en stilaan groeien de twee uit elkaar. Jackie wordt al vlug opgemerkt door de internationale pers en vertrekt op tournee naar het buitenland. Het enige contact dat ze houdt met haar familie is vaak gewoon de vuile was die ze hen opstuurt. Verbitterd blijft Hilary alleen achter. Haar carrière zit er ondertussen definitief op en toch vindt ook zij geluk wanneer ze in het huwelijk treedt met Kiffer, een getalenteerde jonge dirigent. Jackie kan op haar beurt dan weer niet verkroppen dat haar oudere zus meer geluk kent in de liefde en niet veel later kondigt ze haar eigen verloving aan met de beroemde pianist Daniel Barenboim.
En zo blijven de twee zusjes als kemphanen tekeer gaan tót Jackie op een dag onverwachts opduikt op de afgelegen boerderij waar Hilary en Kiffer met hun kinderen wonen. Ze is wanhopig op zoek naar liefde en zelfvertrouwen en hoopt het bij Hilary te vinden. Tussen de zusjes groeit opnieuw een speciale band die definitief aan diggelen wordt geslagen wanneer Jackie met Kiffer naar bed gaat. Ook aan Jackie's carrière komt abrupt een einde als artsen vaststellen dat ze lijdt aan multiple sclerose. Het sprookje wordt een nachtmerrie...
Het levensverhaal van Jacqueline du Pré bevat in ieder geval voldoende stof om er ook een boeiende film van te maken. Het idee om bovendien op zoek te gaan naar het onzekere meisje achter de mythe kon de prent alleen maar ten goede komen. En toch krijgt regisseur Anand Tucker nooit echt vat op het verhaal. Hilary and Jackie is zonder twijfel een meeslepende film geworden al was het maar omwille van de ijzersterke vertolkingen van ondermeer Emily Watson, de knappe fotografie en de overweldigende filmscore van Barrington Pheloung. Aangevuld met Jacqueline du Pré's fenomenale uitvoering van het volledige Edward Elgar Cello Concerto is dit misschien zelfs een must voor muziekliefhebbers. Het probleem is echter dat regisseur Anand Tucker te omzichtig het verhaal naar zijn hand probeert te zetten en te nadrukkelijk op zoek gaat naar de waanzin, waar Jackie onder gebukt ging. Door een resem aan flashbacks dooft hij bovendien zelf het lont van zijn film, zodat je als kijker stilaan elke voeling met de personages verliest. Je ziet ze nog wel rondhuppelen als puppets on a string, maar je weet niet goed wie er aan de touwtjes trekt en waarom... Het is meestal zo klaar als pompwater, dus vraag je je af waar al dat zwoegen achter de montagetafel voor nodig was.
De kracht van deze film had moeten liggen in de simpliciteit van het verhaal: de liefde van twee zusjes voor elkaar en voor muziek, maar Tucker weet ze spijtig genoeg nooit bij elkaar te brengen. Wat overblijft is een verdienstelijk regiedebuut.
Genre: Drama
Duur: 2u05
Regisseur: Anand Tucker
Acteurs: Emily Watson, Rachel Griffiths, James Frain, David Morrissey, Charles Dance