SHADES

Shades is een film over een film (die eveneens 'Shades' heet) over het leven van seriemoordenaar Freddy Lebecq (deels geïnspireerd op de figuur van Freddy Horion). Tegelijkertijd is het een film met een groot documentair gehalte over het hele 'konkelfoes-wereldje' van filmproductie en film tout court. Het afgewerkt product kreeg hierdoor een beangstigend reële dualiteit mee. De casting van Rourke was bij de aanvang van het project immers totaal onzeker. Velen hoopten wellicht dat Van Looy het niet voor elkaar zou krijgen, maar Mickey kwam (grillige vent of niet) en speelde letterlijk en figuurlijk zichzelf.

De 'movie-set' van de Antwaarpse 'Shades' wordt gevuld door producent Max Vogel (Bervoets) die continu zijn hoofd moet breken over financieringsproblemen terwijl de Amerikaanse steracteur Dylan Cole (Howard) die Lebecq speelt, in aanvaring komt met regisseur Paul S. Sullivan (rol van Rourke). Maar Cole wil zijn rol duidelijk een andere inhoud geven dan dewelke men hem volgens het scenario (Guy Lee Thys, bekend van onder andere De Potloodmoorden) dwingt te spelen. Zijn stoppen slaan door. De productie moet worden lamgelegd waarop de pers (leuke rol van tv-presentator Koning wordt vertolkt door Mike Verdrengh) zich als een horde wolven op deze film-misère stort, en op die manier wel eens de 'werkelijke' vrijlating van Lebecq in gevaar zou kunnen brengen.

Fotografisch heeft de film niet zo veel body om het lijf. Ook het voortdurend geswitch tussen het Vlaams en het Engels werkt nogal storend. Toch weet Van Looy hier een subtiel spelletje op te zetten omtrent 'the deadliest place on earth... a movie set' (is de ironische slogan waarmee de prent wordt aangeprezen). De Decleir-sequenties zijn andermaal schitterend opgebouwd. Het scenario van Thys maakt echter te veel bokkesprongen om als echte thriller over een seriemoordenaar te functioneren en te blijven boeien.

Maar het moet gezegd worden. Hoed af voor Van Looy die toch maar Rourke (Year of the Dragon, 1985 - 9 1/2 Weeks, 1986 - Angel Heart, 1987 - Barfly, 1987) op zijn filmaffiche heeft staan. Hij mag dan afgedaan worden als een has-been, het zal de prent allicht beter doen verkopen in het buitenland dan het gemiddelde 'boerenpsalm-product'. Bovendien heeft het improviserend werken van Rourke een heel apart effect gehad op de andere acteurs. Die moesten steeds erg alert zijn om op deze uitspraken in te pikken zonder door hun rol te vallen.

Het is alsof donkere brilleglazen niet alleen littekens kunnen verbergen, ze helpen ook goed om alle mogelijke filmsetperikelen te verdoezelen.