UNE LIAISON PORNOGRAPHIQUE

Une Liaison pornographique begint als een soort documentairefilm waarin een man en een vrouw vertellen over een relatie die ze alweer een tijdje geleden achter de rug hebben. De namen van de personages kom je nooit te weten, maar aan de hand van hun getuigenissen vertelt Fonteyne samen met scenarist Philippe Blasband het verhaal van twee onbekenden die elkaar ontmoeten via een contactadvertentie in de krant. De twee hebben een seksuele fantasie en beslissen om samen deze fantasie te beleven. Ze ontmoeten elkaar herhaalde keren in dezelfde hotelkamer, maar hun ontmoetingen blijven niet louter seksueel. Tussen de twee ontluiken nieuwe gevoelens en stilaan ontstaat een relatie. Alleen is het helemaal niet zeker of ze samen wel verder willen gaan.

Na het onopvallende Max et Bobo heeft Frédéric Fonteyne met Une Liaison Pornographique een fascinerend portret gemaakt van twee mensen; mensen zoals u en ik, zonder naam en zonder verleden. Wat begint als een behoorlijk onpersoonlijke ontmoeting tussen een man en een vrouw, wordt stilaan een meeslepend liefdesverhaal. Zonder dat je goed weet waarom wordt je zelf aangetrokken tot de belevenissen van de twee protagonisten, zoals ook zij op vrij onverklaarbare wijze tot elkaar worden aangetrokken. De manier waarop het gebeurt is zelfs enigszins verontrustend omdat Fonteyne alle vooroordelen en stereotiepen overboord gooit en er toch in slaagt een uitzinnig mooi en tegelijkertijd ongewoon liefdesverhaal in beeld te brengen.

Wat de film zo laat nazinderen zijn de verschillende point of views die Fonteyne naar voor schuift: je krijgt niet alleen dat van de regisseur, maar evenzeer die van de man en die van de vrouw. Fonteyne en Blasband zijn er in geslaagd een film op te hangen aan twee acteurs, zonder dat je er ook maar enigszins achter komt wie ze zijn, wat ze doen en wat hen drijft. Une Liaison pornographique is geen pseudo-analytische kijk in de hoofden van elle et lui - want zo heten ze in de film -, maar in al zijn eenvoud niet meer dan een meeslepend verhaal over twee mensen die elkaar leren kennen onder ongewone omstandigheden en niet weten welke kant ze op moeten als ze verliefd worden op elkaar. Het is die eenvoud die Frédéric Fonteyne ook zo weergaloos in beeld brengt: de kleine onhebbelijkheden, de pijnlijke stiltes, dezelfde hotelkamer, het gestuntel met de bankkaart aan de balie van het hotel... Het had van de film een waardige Gouden Leeuw gemaakt.