Ongelooflijk maar waar: vanaf woensdag, klokslag middernacht, komt The Phantom Menace in de zalen. Eindelijk, zo kreunen en steunen de Belgische fans. Want wat hébben ze lang moeten wachten. Bijna vijf maanden geleden trok de film al voorbij in Amerika. Maar God nog aan toe, de héle wereld heeft hem intussen al gezien. Van Singapore (28 mei), Thailand (18 juni), over Zuid-Afrika (25 juni), Israel (8 juli), Engeland (14 juli) tot Kenia, Slowakije, Bulgarije en, jongens toch, zélfs Kroatië. Slechts twee landen op deze aardbol zitten nog achter de arme Belgen: Marokko en India, die nog een hele week langer op The Force moeten wachten. Dat België zo helemaal achteraan die releaselijst bengelt, heeft de voorbije maanden voor het nodige tumult gezorgd. TeeKay-421, de Belgische Star Wars-fanclub, wist niet wat hen overkwam. Maar al het wachten is nu voorbij, al het geduld wordt beloond. Hij is er nu, in al zijn Godse glorie. Star Wars: Episode One: The Phantom Menace. Eindelijk.
Maar laten we wel wezen. Is er eigenlijk nog wel iemand die er écht op zit te wachten? Want als de hele wereld de film al gezien heeft, dan heb je dat zélf natuurlijk ook. De meest verstokte fans deden dat zelfs op opening day in Amerika, die historische woensdag 19 mei, toen naar schatting 2.2 miljoen VS-burgers de bioscoop verkozen boven hun werk. Die Phantom Menace Day, toen de prent debuteerde in 600 zalen en op één dag 28.5 miljoen dollar opbracht. En wie er toen niet bij was, die kon enkele maanden later naar het Odeon op Leicester Square in Londen waar de film een koninklijke première kreeg. En wie dát nog te ver vond, kon desnoods zelfs naar Duitsland of Nederland. Of kon één van de 3324 plaatsen proberen te bemachtigen op The Unique Arrival Event, de enige avant-première die vorige week in Kinepolis met groots vertoon gehouden werd. Dat allemaal in de veronderstelling natuurlijk dat je de film nog niet via het internet aan je netvlies voorbij had zien schokken.
Welke Belgische Star Wars-fan gaat nog als maagd naar de film, straks om klokslag middernacht? Wie heeft het volgehouden om niets over de film te lezen, terwijl zelfs alle grote Belgische kranten al lang hun Star Wars-bijlagen op de lezer afgevuurd hebben, terwijl het internet onder alle Phantom Menace informatie bijna bezwijkt, terwijl er in de Engelstalige pers sinds september 1998 meer dan zesduizend artikels over verschenen zijn, terwijl de winkels al vol liggen met popjes en zwaarden, terwijl scripts en scenario's, boeken en gadgets al overal verkrijgbaar zijn? Onze voorzichtige gok is: eigenlijk niemand. Terwijl de meest gehypte film ooit nog in onze zalen moet komen, is hij in feite al passé. Overhyped langs alle kanten. Al gezien, al gesmaakt en door het grootste deel van het publiek waarschijnlijk ook al uitgebraakt. Wie The Phantom Menace nú nog moet zien, is het predicaat fan wellicht niet waard.
En toch: ook in België zien de hongerige bioscoopuitbaters het groots: voorverkoop van bioscooptickets, een vertoning om middernacht en voor de rest: dertien voorstellingen per dag in de meeste complexen. Elk uur, van elf uur 's ochtends tot elf uur 's avonds. Alsof er nú al mensen voor de Kinepolis hun tentje hebben opgeslagen. Alsof alle middernachtvoorstellingen ook bij ons 7 miljoen dollar zullen opbrengen. Alsof er ook bij ons 25.000 frank neergeteld zal worden voor een kaartje. Alsof ook ons bedrijfsleven één dag lam zal liggen, omdat iedereen koste wat het kost op openingsdag, gedreven door The Force, naar The Phantom Menace wil gaan. Niét dus. O ja, er zullen woensdag links en rechts wel Darth Vaders opduiken, zwaaiend met hun lichtzwaard. En de eerste voorstellingen zijn nu al bijna uitverkocht. En we zullen er vast wel een item over krijgen, 's avonds vanuit onze luie zetel als we langs het journaal zappen: groot nieuws, The Phantom Menace is in première gegaan!
Maar wat ze er niet bij zullen vertellen is dat we er in België zó lang hebben moeten op wachten tot we er eigenlijk geen zin meer in hadden. Want hoe groter de hype, hoe minder het hoeft. Hoe langer je moet wachten, hoe meer de zin vervaagt. Het blijft vreemd: nu hij eindelijk uitkomt, die meest gehypte film ooit, zijn we hem al beu en moe. Hebben we hem al gezien, of willen we hem helemaal niet meer zien. Doodgeslagen door alle media-aandacht, vermoord door de hype. Dat was die achtste mei 1997 wel even anders, toen we exact één dag voor Amerika The Fifth Element te zien kregen, een film die achteraf bekeken niet veel beter was dan The Phantom Menace, maar tenminste nog de illusie van een nieuw meesterwerk in zich verborg, omdat niemand ook maar iets over de film wist. Dát was pas nog eens een filmevenement, zo eentje als Star Wars hier nooit zal worden. Omdat onwetendheid soms de beste marketingtruc is.