TEA WITH MUSSOLINI

De kleine Luca is een buitenechtelijk kind en zijn vader, een rijk Italiaans koopman, heeft meer oog voor vrouwelijke schoonheden dan voor zijn eigen zoon. Om Luca uit het weeshuis te houden, ontfermt de secretaresse Mary Wallace (Joan Plowright), een Britse inwijkelinge, zich over hem. Samen met haar Britse vriendinnen, de Scorpioni, die hun naam danken aan hun scherpe uitspraken, houdt zij de jonge Innocenti in de gaten en leidt zij hem doorheen momenten van leut en verdriet, om hem te laten opgroeien tot een echte gentleman. Deze Britse ladies zijn verknocht aan de zonnige, kunstminnende wereldstad die ze zelf als thuishaven gekozen hebben. De aanwezigheid van de Amerikaanse archeologe Georgie (Lily Tomlin) en de terugkeer van de pronkerige kunstverzamelaar Elsa Morganthal (Cher) is de conservatieve Britten vaak een doorn in het oog, al blijven ze op elkaar aangewezen.

Op de achtergrond groeit de dreiging van een nieuwe oorlog, zij het dat de dames zich van geen kwaad bewust zijn wanneer op een dag de Italiaanse fascisten hun tea-time verstoren. Met de naïviteit van een kind geloven de dames dat Mussolini hen niet in de steek zal laten, tot de werkelijke deportatie zich aanmeldt. Luca, intussen een flinke knaap geworden, moet met lede ogen aanzien, hoe zijn vroegere 'familiekring' in afzondering wordt gebracht. In deze woelige tijden leert hij eveneens dat haat en liefde heel dicht bij elkaar liggen. Maar zoals het spreekwoord zegt: 'In tijden van nood leert men zijn vrienden kennen.'

Een typische oorlogsfilm is Tea with Mussolini zeker niet geworden. De toeschouwer wordt enkel geconfronteerd met de gruwel van WO II wanneer de dames weggehaald worden terwijl ze gezellig genieten van hun afternoon tea in de Galleria degli Uffizi. Centraal staat de ontwikkeling van Luca en de nostalgie rond het Firenze van voor de oorlog. De speciale sfeer van het excentrieke Britse leventje van alledag en de Italiaanse landschappen doen je het koude Belgische leven snel vergeten. Zeffirelli en co-auteur John Mortimer zijn er in geslaagd om ieder personage apart gestalte te geven en de actrices van dienst zorgen ervoor dat de personages op een schitterende manier belichaamd worden. Ook de acteerprestatie van de kleine, vertederende Luca zal allicht menig hart stelen. Vooral Cher, die een rijke Amerikaanse vertolkt, een rol die haar op het lijf geschreven lijkt, bewijst nog maar eens haar kwaliteiten als top-actrice.

Tea with Mussolini is de dertiende film van Zeffirelli, in een carrière die al ongeveer vijftig jaar duurt en waarin hij film combineerde met opera, theater en tv. Velen herinneren zich ongetwijfeld nog zijn prachtige verfilming van Romeo and Julia en The Taming of the Shrew. Net als in zijn Hamlet (met Mel Gibson in de hoofdrol), heeft hij voor het camerawerk een beroep gedaan op David Watkin, die onder meer ooit een oscar won voor Out of Africa. Tea with Mussolini is dan wel geen kaskraker, wie het niet zo begrepen heeft op massaproducties en van film meer verwacht dan passief wegdromen, komt hier ruim aan zijn trekken.