BEING JOHN MALKOVICH

En dat is nu net wat Spike Jonze gedaan heeft. Jonze (echte naam Adam Spiegel) is vooral bekend in het video-clip milieu waar hij onder meer de Beastie Boys mocht inblikken. Zijn romantische liason met Sofie Coppola (dochter van) liet hem reeds in de hoogste regionen van de filmwereld vertoeven, maar met zijn regiedebuut Being John Malkovich heeft hij nu ook op professioneel vlak alle aandacht verdiend.

In Being John Malkovich ontdekt poppenspeler Craig Schwartz (John Cusack) per toeval een geheime doorgang naar het lichaam van John Malkovich. Samen met Maxine (Catherine Keener), een collega waar hij op valt, besluit hij een handeltje op te zetten vanuit zijn wel heel vreemde werkomgeving. Tegen betaling mogen mensen vijftien minuten in het lichaam van John Malkovich vertoeven. Intussen blijft zijn vrouw alleen bij haar dieren achter tot ook zij van Malkovich mag proeven. En van Maxine.

Absurd tot en met, maar heerlijk tot de laatste minuut. De film opent schitterend met verbluffend poppenspel van Schwartz, om daarna visueel nog hogere toppen te scheren met de bizarre 7 1/2e verdieping waarop hij werk vindt als klasseur. De grootste slag die Sponze natuurlijk thuishaalde (buiten het script) was de medewerking van John Malkovich zelf. De man weet zijn eigen leven blijkbaar goed te relativeren en speelt in de film zichzelf (wat meteen ook zorgt voor enkele leuke cameo's van collega's). Het zorgt voor een authenticiteit die Sponze voor geen geld ter wereld had kunnen kopen.

Cusack zet een schitterende Schwartz neer, terwijl Keener uitblinkt als bitch. Het is dus wat jammeer dat een bijna onherkenbare Cameron Diaz zelfs bijna door haar chimpansee van het doek gespeeld wordt.

Scenarioschrijver Charlie Kaufman en regisseur Spike Jonze raken op het einde even in ademnood, maar hebben zich met Being John Malkovich alvast verzekerd van elk (cinefiel) filmoverzicht van 1999.