ANYWHERE BUT HERE

Iedereen is het ermee eens dat deze vroegvolwassen jongedame, inmiddels 19 jaar, de meest getalenteerde actrice van haar generatie is. Een generatie geobsedeerd door allerhande mislukte Scream rip-offs en puberale tienerkomedies. Hoe komt het dan dat we zo weinig van dit uizonderlijk talent te zien krijgen? Minuscule en ondankbare rolletjes in films als Heat, Everyone Says I Love You en Mars Attacks! werden gevolgd door een bijzonder zoutloze Queen Amidala in The Phantom Menace.

Klaar voor het slechte nieuws? Ook deze Anywhere But Here blinkt uit in zijn oeverloze middelmatigheid. Anywhere But Here is geregisseerd door Wayne Wang, de Chinese filmer die met zoveel hart generatie-conflicten onder de loep nam in The Joy Luck Club, en is gebaseerd op de gelijknamige roman van Mona Simpson. Het verhaal handelt over de relatie tussen de ongelukkige tiener Ann en haar uitbundige moeder Adele. Adele is haar small town leven in Bay City, Wisconsin, grondig moe en besluit zowel echtgenoot als familie achter te laten, en met haar dochter naar Beverly Hills te rijden om er een nieuw leven op te bouwen.

De twee uur lange prent is in feite een collage van ups en downs in het leven van Ann in Los Angeles: bezoek en later slecht nieuws uit Bay City, de eerste ongemakkelijke stapjes in de liefde, de eerste filmaudities. Dit alles is doorspekt met eindeloze roep- en huilpartijen tussen Adele en An. De fragmentatische aard van de film verraadt het basismateriaal, en laat tevens een afstandelijke indruk na. Adele en Ann zijn wel vrij complexe personages met elk hun eigen kleine kantjes, maar het is zeer moeilijk om er als een kijker een band mee te vormen. Wij zaten er in ieder geval maar naar te kijken zonder dat daar veel emoties bij kwamen kijken.

Het is jammer en een beetje eigenaardig, maar de rolverdeling maakt één en ander goed. Naast Natalie Portman, wiens glimlach nog steeds de ijskap kan doen smelten, krijgen we een flamboyante Susan Sarandon als Adele, een moeder met een ijzersterke wil en doorzettingsvermogen. Nu en dan zorgt dit duo voor vuurwerk (Portman was genomineerd voor een Golden Globe, maar verloor ten voordele van Angelina Jolie's bijrol in Girl, Interrupted) en houdt de kijker wakker. Anywhere But Here is zeker geen slechte film, maar hij had zo veel beter kunnen zijn.