BATTLEFIELD EARTH

Binnen duizend jaar zijn mensen een bedreigde diersoort. Man-animals is de naam waarmee onze nakomelingen bedacht worden door de psychlo's, een tirannieke alien-soort die de wereld op onze nazaten veroverden om de aarde te plunderen van de rijkdommen die ze nog herbergt. Anno 3000 zien we er niet uit als cyborgs maar hebben we meer iets van half-indianen, half- highlanders. Onze beschaving is teruggecatapulteerd naar de steentijd en zo zien we er ook uit. We mogen dan misschien niet meer weten dat er ooit attributen als tuinslangen, diaprojectors, infusen, kruimeldieven en stofzuigers bestonden; de psychlo's herinneren zich dat nog heel goed en lijken ze ook nog te gebruiken. Aangezien we door onze bezetters te dom bevonden zijn om iets anders mee aan te vangen, worden we heropgevoed om in de goudmijnen te gaan werken.

John Travolta is Terl, de senior executive psychlo wiens missie het is zich te verrijken op de kap van de aardbewoners. Het valt binnen de lijn van de verwachtingen dat er vervolgens een weerbarstig stuk man-animal opduikt die het niet echt eens is met de psychlo gang van zaken. Die rol is weggelegd voor Jonnie (Barry Pepper), de jongeling die zich met z'n hanerige gedrag keer op keer in het vizier van de slechteriken werkt. Hoeft het nog gezegd wat zijn missie is: de mens redden van een gewisse ondergang en in één ruk die van de psychlo planeet bewerkstelligen. Als het al zo vermoeiend is om dat allemaal aan het zien, hoe lastig moet die arme jongen het dan niet hebben?

Ron Hubbard was in de jaren veertig een schrijver van slechte science fiction en pleegde in die hoedanigheid onder andere een boek getiteld Battlefield Earth. Een lucratiever manier om zijn brood mee te verdienen bleek de oprichting van een nieuwe kerk: The Church of Scientology. Een lumineus idee dat genoeg zaad in het bakje bracht om vaste vorm te geven aan zijn filmplannen. Travolta's lidmaatschap van Scientology is waarschijnlijk mooi meegenomen publiciteit voor de Hubbard-club, of het ook een goede career move was van Travolta om zijn naam als hoofdrolspeler en producer te verbinden aan Battlefield Earth valt sterk te betwijfelen. Kelly Preston, Travolta's eega, mag er ook even in voor een cameo waarin ze doet waar ze goed in is: mevrouw Travolta spelen.

Het enige indrukwekkende aan deze film moet de struik dreadlocks zijn die Travolta torst, een haardos waar een rastaman natte dromen van krijgt. Ook de kleurlenzenbusiness boert goed met het order dat geplaatst werd voor deze film. Het ergst van al is het met een film gesteld die slechter is dan slecht, wanneer de kijker niet eens meer kan lachen met de onzin die hem op het netvlies geprojecteerd wordt. Alleen als u deze ervaring nog nooit had, kunnen we u aanraden een ticket te kopen voor deze miskleun. We kunnen nog een tijdje doorgaan met het spuien van negatieve superlatieven over alles waar dit gedrocht voor staat, maar liever vergeten we deze enorme mislukking zo snel mogelijk. We vergeven John Travolta dat hij meende de hoofdrol van Battlefield Earth te moeten op zich nemen, op voorwaarde dat hij alles doet om zijn carrière niet verder in de vernieling te helpen dan hij met deze film gedaan heeft.