HANGING UP

Ooit maakte ze deel uit van de cast van As the World Turns, de langstlopende soap ter wereld. Tot ze in 1986 wereldberoemd werd met haar 'take me to bed or lose me forever' in Top Gun. Meg Ryan: lofzang is overbodig. Met onder meer When Harry Met Sally, Sleepless in Seattle, French Kiss en You've Got Mail kroonde ze zichzelf tot dé koningin van de romantische komedie, en méér moet dat echt niet zijn. Maar hoe ze in het gedrocht Hanging Up sukkelde, is een reuzegroot vraagteken.

In Hanging Up speelt ze Eve, een energieke vrouw die via haar eigen bedrijfje No Surprises feestjes voor anderen organiseert. Ze zorgt ook voor haar 79-jarige vader Lou (Walter Matthau), een ouwe rot in de showbiz, die pas in het ziekenhuis is opgenomen. Zijn geheugen laat hem meer en meer in de steek en onderzoeken wijzen uit dat het allesbehalve goed gaat met zijn gezondheid. Op veel hulp kan Eve niet rekenen: haar oudere zus Georgia (Diane Keaton) heeft het veel te druk met het lustrumnummer van haar eigen maandblad en haar jongere zus Maddy (Lisa Kudrow) is een soapactrice die zichzelf veel te serieus neemt. Het drietal hangt voortdurend met elkaar aan de telefoon, een gewoonte die ze van hun stervende vader hebben overgenomen.

Vaak maken ze ruzie, omdat Eve alleen voor vader moet opdraaien, en omdat ze sinds de scheiding van hun ouders danig uit elkaar gegroeid zijn. Maar nog veel vaker gaan hun gesprekken over niets en lijkt het rinkelen en biepen van de telefoons alleen maar een manier om de film sneller en hectischer te maken. Want dat is het grote probleem van de film: het lijkt wel alsof schrijvers en regisseur op zoek moesten naar situaties en flashbacks om het in wezen bijzonder mager verhaal enige ruggegraat te geven. Het resultaat is fragmentarisch, oninteressant en af en toe zelfs irritant.

Aan star power ontbreekt het de film nochtans niet. Meg Ryan wordt geflankeerd door Diane Keaton en Lisa 'Friends' Kudrow als haar oudere en jongere zus. Maar het tweetal geeft een staaltje van je reinste overacting weg. Ryan zelf vervalt teveel in neurotisch grappig-zijn en is te weinig zichzelf. Walter Matthau, zelf ook al 79, is een acteur met veel uitstraling en charisma, maar krijgt buiten een paar one-liners niet veel materiaal om mee te werken. Meer dan nóg maar eens een grumpy old man hoeft hij hier niet te zijn. Heel vreemd allemaal, als je weet dat het schrijversduo Delia en Nora Ephron drie oscarnominaties op hun naam hebben en met Sleepless in Seattle, When Harry Met Sally en You've Got Mail toch onderhoudende films afleverden. De regie van Diane Keaton (terug in de regiestoel na Unstrung Heroes) is mak en inspiratieloos. Snel ophangen, deze film.