SUMMER OF SAM

Terwijl Son of Sam terreur zaait in New York worstelt Vinny (John Leguizamo) met zijn eigen demonen. Zijn huwelijk met Dionna (Mora Sorvino) nadert z'n einde omdat hij het niet kan laten buitenechtelijke zijsprongetjes te maken. Zijn katholieke opvoeding laat hem niet toe om in het huwelijksbed te genieten, en daarom laat hij zijn hormonen de vrije loop bij vrouwen waar hij geen schuldgevoel moet hebben. Zelfs nadat hij ternauwernood aan Sam ontsnapt en oog in oog komt te staan met diens slachtoffers kan hij zichzelf er niet toe dwingen om trouw te blijven. En dat niettegenstaande hij denkt dat God hem een teken heeft willen geven.

Eén van zijn jeugdvrienden is Ritchie (Adrien Brody) die terug in de buurt opduikt met een nieuw Engels punk-imago. Wegens zijn anders zijn is hij gedoemd om de outcast te worden van de groep, de ideale zondebok. Hij probeert de hem door de maatschappij opgelegde moraal naast zich neer te leggen, en zelf zijn leven te leiden. Terwijl hij een relatie aangaat met Vinny's zus Ruby (Jennifer Esposito) treedt hij ook op in een homoclub en pornofilms. In de oververhitte zomer van 1977 doet Son of Sam de stoppen doorslaan. De vrienden van Vinny besluiten zelf de moordenaar op te pakken (zelfs de priester is niet onverdacht omdat hij uiteindelijk alleen is en zo vrij spel heeft), terwijl ook de plaatselijke maffiabaas het recht in eigen hand neemt. En in dat alles ziet Vinny zijn leven verpulverd worden.

Spike Lee probeert in Summer of Sam vooral de broeierige sfeer van 1977 op te roepen. Son of Sam is er enkel om de gemoederen op te hitsen, niet als middelpunt van een detectieveverhaal. En alles draait uiteindelijk om zondebokken. Mensen die niet in de pas lopen worden onvermijdelijk slachtoffers wanneer hun omgeving zelf hun eigen levenswijze wil bevestigd zien. Het verstand wordt aan de kant gezet en zonder enig besef van schuldgevoel wordt die eenling uitgekozen om het eigen gemoed te sussen. Zonder ook maar even stil te staan bij gerechtigheid.

Maar Jammer genoeg slaagt Spike Lee er niet in om zijn film tot een goed eind te brengen. Soms ligt het er allemaal wat te dik op (Vinny en zijn vrienden slijten hun uren in een doodlopende straat, het ultieme symbool voor hun doodlopende visie), maar het is vooral de broeierige sfeer die niet altijd overkomt. De film blijft daarvoor veel te lang aanslepen terwijl sommige verhaallijnen redelijk saai beginnen te worden. John Leguizamo speelt op schitterende wijze Vinny die steeds dieper wegzakt, terwijl Mira Sorvino helemaal niet overtuigt als zijn bedrogen vrouw. En ook Spike Lee zelf laat het in zijn cameo als nieuwsreporter ter plaatse afweten.