MISSION: IMPOSSIBLE 2

Veel blijft er van de originele tv-serie, die van 1966 tot 1973 op CBS en van 1988 tot 1990 op ABC liep, in Mission: Impossible 2 niet over. Geen sprake meer bijvoorbeeld van de legendarische leider van het IMF Jim Phelps (Peter Graves in de serie, Jon Voight in de eerste film), die plaats moest maken voor Mission Commander Swanbeck (een uncredited Anthony Hopkins). Ethan Hunt (Tom Cruise) is wél nog steeds van de partij. Als de film begint is hij op vakantie in Utah, waar hij op duizelingwekkende hoogte aan bergbeklimmen doet. Tijdens zo'n beklimming krijgt hij de opdracht om zo snel mogelijk naar Swanbeck te gaan. Er wacht hem een onmogelijke opdracht.

Hij krijgt de taak om ex-collega Sean Ambrose op te sporen. Die heeft van dokter Vladimir Nekhorvich het gevaarlijk biotechnisch virus Chimera gestolen dat binnen de twinting uur de dood tot gevolg heeft. Hunt mag zijn IMF-ploeg zelf samenstellen, maar moet van Swanbeck zeker Nyah Hall opnemen, een professionele dievegge en ooit Ambroses liefje. Geen sinecure, aangezien Hunt halsoverkop op Nyah verliefd wordt. Om Ambrose te klissen moet hij naar diens schuilplaats in Australië reizen en Nyah in het hol van de leeuw binnenlokken.

Een storyline zo klaar als pompwater dus: wat een verschil met het ingewikkelde kluwen dat het verhaal van de eerste film was. Het gerucht doet dan ook de ronde dat regisseur John Woo aan scenarist Robert Towne de opdracht gaf om een verhaal te verzinnen dat zijn eigen reeds uitgeschreven stunt- en actiescènes aan elkaar zou lijmen. Een opdracht waar Towne goeie papieren voor had. Niet alleen schreef hij al mee aan de eerste Mission: Impossible, de man is ook één van Hollywoods bekendste zogenaamde script dokters, spookschrijvers die andermans scenario's oplappen en bijschaven. Deze keer haalde hij de mosterd voor de liefdesintrige tussen de twee hoofdrolspelers bijna zeker bij Alfred Hitchcocks Notorious uit 1946. Van leentjebuur spelen is Hollwyood nooit echt vies geweest.

Mission: Impossible 2 is, zoals elke film, het resultaat van heel veel verzamelde krachten, maar zonder twijfel is de stempel van Tom Cruise en John Woo het meest merkbaar. Cruise, die de meeste van z'n stunts zelf deed, produceerde de film en duldt op het scherm zijn gelijke niet. Elke scène is zodanig op zijn persoon afgestemd dat het bijna narcistisch wordt. Het IMF is niet langer een team dat tegen de misdaad in het strijdperk treedt, het is een one man show geworden. Maar eerlijk is eerlijk: ijdeltuit Cruise hééft uitstraling en zit perfect in zijn vel als Ethan Hunt, de James Bond van de 21e eeuw. De beroemdste cijfercombinatie ter wereld mag dan zijn onvergelijkbare flair en charme hebben, Ethan Hunt heeft de ballen. Thandie Newton (Beloved) heeft als Nyah Hall dan weer haar eigen kwaliteiten. De schoonheid straalt zo van haar af. Bovendien mag ze, veel meer dan de traditionele Bond-meisjes, zélf op avontuur trekken. De beste quote van de film gaat evenwel naar Anthony Hopkins, die een morrende Tom Cruise van antwoord dient met: 'This is not Mission: Difficult, Mr. Hunt. It's Mission: Impossible.'

En dan is er dus John Woo, de Aziatische actie-grootmeester die in 1993 zowaar met een Jean-Claude van Damme-vehikel (Hard Target) voet aan wal zette in Amerika, nadat hij in zijn eigen land al een hele carrière achter de rug had. Hij maakte furore met zijn tot in de kleinste details uitgekiende gevechtscènes, zo perfect gefilmd en gemonteerd dat het op kunst ging lijken. Ook hier overtreft de grootmeester zichzelf met naast enkele megalomane en groteske stunts (met auto's, moto's - noem maar op) ook het fijnere gevechtballet. Woo leeft zich goed uit met de grote middelen die hij kreeg (een budget van 125 miljoen), maar slaagde er toch in om al zijn zijsprongetjes in een wervelende finale shoot out samen te brengen: de held, het meisje, de slechterik, het virus en de klok die langzaam wegtikt: subliem en heerlijk over the top. Vanzelfsprekend signeert Woo het geheel met zijn heel eigen handtekening van ultra-vertraagde beelden en symbolische decors en figuren (zoals de immer weerkerende witte duiven, die volgens Woo naar het Goede verwijzen).

Mission: Impossible 2 was, ondanks enkele matige kritieken, een hit in de States. De prent opende tijdens het verlengde Memorial Day-weekend met een fenomenale 91 miljoen dollar, en beukte de 200 miljoen dollar-grens inmiddels al aan diggelen. Niemand dus die eraan twijfelt dat de producenten al naarstig op een derde deel aan het broeden zijn. Volgens geruchten zou John Woo zelf weer achter de camera's staan. Zolang ook Tom Cruise de wereld wil redden, lijkt Paramount Pictures met de franchise goed te zitten. Als we van Cruise tussendoor ook nog enkele Magnolia's te zien krijgen, zul je ook ons niet horen klagen.