BIG MOMMA'S HOUSE

Mission: Impossible 2, Chicken Run en The Perfect Storm mogen tot nu toe de Amerikaanse blockbusterzomer gedomineerd hebben, dé grote verrassing van het hoogseizoen was Big Momma's House. Dat de film met Martin Lawrence (bij ons vooral bekend als sidekick van Will Smith in Bad Boys) het niet onaardig zou doen aan de kassa's, tot daar aan toe, maar dat de prent in volle zomerperiode 111 miljoen dollar zou opbrengen, had niemand voor mogelijk gehouden. Waarschijnlijk ook regisseur Raja Gosnell niet, de brave jongen die na montagewerk voor onder meer Pretty Woman en Nine Months in 1997 het regiepad koos, maar met Home Alone 3 en Never Been Kissed nu niet bepaald kon overtuigen. Dat hij ooit nog wat knip- en plakwerk had gedaan voor Mrs. Doubtfire kwam hem voor deze Big Momma's House goed uit. Naast Eddie Murphy was ook Robin Williams voor Martin Lawrence immers een voorbeeld in disguise.

Lawrence speelt in Big Momma's House FBI-agent Malcolm Turner. Samen met zijn partner John (Paul Giamatti) zit hij Lester Vasgow op de hielen, een bankovervaller die pas uit de gevangenis is ontsnapt. Lester is op zoek naar zijn vroeger liefje Sherry Pierce (Nia Long), van wie Malcolm niet goed weet of ze vroeger bij de overval betrokken was. Samen met haar zoontje Trent zal ze onderduiken bij haar grootmoeder Hattie May Pierce, vanwege haar imposant figuur ook bekend als Big Momma. Voor Sherry daar aankomt, moet Big Momma dringend weg om een zieke vriendin bij te staan. Lawrence besluit om undercover haar plaats in te nemen. Vermomd als Big Momma zal hij proberen uit te zoeken of Sherry schuldig is of niet. Sherry trapt in zijn vermomming, maar de problemen beginnen als Lawrence voor de charmes van Sherry valt.

Vraag ons niet waarom, maar mannen die zich in vrouwen verkleden, blijkt om de één of andere reden grappig te zijn. Jack Lemmon en Tony Curtis deden het in Some Like It Hot, en iedereen herinnert zich nog wel Dustin Hoffman in Tootsie en Robin Williams in Mrs. Doubtfire. Het grote verschil met Big Momma's House is dat die films tenminste een plot hadden. Scenarist Darril Quarles hobbelt in Big Momma's House zonder inspiratie gewoon van scène naar scène. Zo zien we Big Momma (de valse, niet de echte) basketbal spelen, in een karateles, in de kerk en helpend bij een bevalling. In het begin mag Martin Lawrence vermomd als fat lady dan wel een kleine glimlach ontlokken, het niveau rent al gauw razendsnel de zaal uit. Wat daarna volgt is anderhalf uur flauwe onderbroekenlol en doorzichtige situatiekomedie. Afwachten of Eddie Murphy straks meer niveau haalt in The Nutty Professor II. We vrezen het ergste.